اگرچه ممکن است خوشایندترین چیز نباشد، اما بدن ما جوامعی از باکتری ها و سایر میکروارگانیسم ها را در داخل و روی پوست ما در خود جای داده است. این میکروارگانیسم ها که به عنوان میکروب نیز شناخته می شوند، نقش مهمی در بسیاری از عملکردهای بدن دارند. میکروبیوم از باکتری ها، قارچ ها، انگل ها و ویروس ها تشکیل شده است، اگرچه باکتری ها بیشترین مطالعه را دارند. دانشمندان تخمین می زنند که 100 تریلیون میکروب در بدن انسان زندگی می کنند که اکثر آنها در میکروبیوم روده ما هستند.

 تحقیقات نشان می دهد که ممکن است بیش از 1000 گونه باکتری در میکروبیوم روده انسان وجود داشته باشد. میکروبیوم روده نقش مهمی در هضم و حفظ سلامت سیستم ایمنی دارد. میکروبیوم از میکروب های مفید و بالقوه مضر تشکیل شده است.  هر دو نوع میکروب می توانند به طور مسالمت آمیز همزیستی کنند، اما عوامل مختلفی می توانند این تعادل را بر هم بزنند، از جمله عفونت ها، تغییر در رژیم غذایی و استفاده از آنتی بیوتیک ها.

تمرینات فیزیوتراپی می تواند به افراد مبتلا به اسپوندیلیت انکیلوزان کمک کند تا در هنگام نشستن یا ایستادن حالت ایستاده خود را حفظ کنند. اسپوندیلیت آنکیلوزان با ترکیبی از دارو، ورزش، فیزیوتراپی و گاهی اوقات جراحی درمان می شود. طبق مقاله ای که در  Advances in Pharmacological Sciences منتشر شده است ، داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) معمولاً اولین درمان دارویی ارائه شده برای اسپوندیلیت آنکیلوزان هستند. یک دسته از داروها به نام مسدودکننده‌های آلفا فاکتور نکروز تومور (TNF) نیز می‌توانند برای اسپوندیلیت آنکیلوزان بسیار مؤثر باشند، مانند نوع دیگری از داروها به نام مهارکننده‌های IL-17، که مانند مسدودکننده‌های آلفا TNF (با جلوگیری از التهابی که منجر می‌شود، کار می‌کنند).

به علائم). اگر این داروها مؤثر نباشند، ممکن است دسته ای از داروها به نام مهارکننده های ژانوس کیناز (JAK) تجویز شوند. در برخی موارد، پزشکان ممکن است داروهای دیگری را تجویز کنند که به طور مشابه برای کاهش التهاب عمل می کنند، اما هنوز به طور خاص برای اسپوندیلیت آنکیلوزان تایید نشده اند. اهداف درمان اسپوندیلیت آنکیلوزان کاهش التهاب با امید به کاهش آسیب بافتی ناشی از التهاب، بهبود عملکرد فیزیکی و کاهش درد و سایر علائم بیماری است.