سندرم‌های میلودیسپلاستیک (MDS) مجموعه‌ای از اختلالات مزمن هستند که در آن‌ها مغز استخوان فرد نمی‌تواند به میزان کافی سلول‌های خونی با عملکرد طبیعی تولید کند. این وضعیت نوعی سرطان به شمار می‌رود که به برخی از سلول‌های خون‌ساز در مغز استخوان آسیب می‌رساند. نتیجه این آسیب، کاهش تعداد یک یا چند نوع از سلول‌های خونی در جریان خون است. چشم‌انداز MDS چشم‌انداز و پیش‌آگهی برای افراد مبتلا به سندرم‌های میلودیسپلاستیک بر اساس چندین عامل تعیین می‌شود¹.

این عوامل کلیدی شامل نوع خاص MDS، سن فرد در زمان تشخیص بیماری، سرعت پیشرفت سرطان و موفقیت درمان‌های انجام شده هستند. انجمن سرطان آمریکا (ACS) اظهار می‌دارد که آمار دقیق تشخیص‌های سالانه MDS نامشخص است؛ برخی تخمین‌ها حدود ۱۰,۰۰۰ تشخیص در سال را گزارش می‌کنند، در حالی که آمار دیگری نیز در دسترس است. درمان MDS تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله نوع سندرم، سن بیمار و سایر بیماری‌های هم‌زمان قرار دارد. افرادی که خطر کمی برای تبدیل MDS به سرطان خون دارند، ممکن است در مراحل اولیه نیازی به درمان فعال نداشته باشند، اما پزشک شمارش خون آن‌ها را به طور مداوم بررسی می‌کند تا از عدم پیشرفت بیماری اطمینان حاصل کند.