پارگی تاندون کشکک یک آسیب جدی زانو است که اغلب افراد فعال را تحت تأثیر قرار می‌دهد و راه رفتن یا صاف کردن پا را دشوار می‌کند. این وضعیت که گاهی اوقات به آن زانوی پرش‌کننده (jumpers knee) نیز گفته می‌شود، بسته به شدت پارگی، معمولاً به درمان‌هایی از بی‌حرکتی و فیزیوتراپی گرفته تا جراحی نیاز دارد (1). چگونه پارگی تاندون کشکک را تشخیص دهیم پارگی‌های تاندون کشکک ممکن است جزئی یا کامل باشند و اغلب در نقطه‌ای که تاندون به استخوان کشکک (Patella) متصل می‌شود، رخ می‌دهند. این آسیب حتی می‌تواند باعث شکسته شدن قسمتی از استخوان کشکک شود (2).

نشانه‌های معمول پارگی تاندون کشکک عبارتند از (1): صدای تق یا پوپی در لحظه وقوع پارگی. درد دقیقاً زیر کشکک زانو. تورم و کبودی در جلوی زانو. یک نقطه نرم یا فرورفتگی قابل توجه در جلوی زانو (محل پارگی).

اسکلت انسان شامل ۲۰۶ استخوان است و به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود: اسکلت محوری و اسکلت آپاندیکولار. اسکلت محوری شامل ۸۰ استخوان است که در مرکز بدن قرار دارند، مانند جمجمه و ستون مهره‌ها. این بخش از ساختار بدن حمایت می‌کند. اسکلت آپاندیکولار شامل ۱۲۶ استخوان است که اندام‌ها (دست‌ها و پاها) را تشکیل می‌دهند.

این بخش حرکت را تسهیل می‌کند. سیستم اسکلتی برچسب‌دار سیستم اسکلتی انسان شامل ۲۰۶ استخوان، رباط‌هایی که استخوان‌ها را به هم متصل می‌کنند و غضروف‌هایی است که بین استخوان‌ها نقش بالشتک دارند. این سیستم به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود: اسکلت محوری: استخوان‌هایی که مرکز بدن را حمایت می‌کنند. اسکلت آپاندیکولار: استخوان‌هایی که اندام‌ها و اتصالات آن‌ها به اسکلت محوری را تشکیل می‌دهند.