آزمایش غربالگری دی-دایمر (D-dimer) ممکن است زمانی استفاده شود که یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی نگران وجود ترومبوز ورید عمقی، آمبولی ریه، سکته مغزی یا سایر شرایط مرتبط با لخته شدن خون باشد. نتیجه منفی در آزمایش دی-دایمر به این معنی است که احتمالاً شما دچار لخته خونی فعال نیستید. این آزمایش به تنهایی برای تشخیص قطعی کافی نیست و در صورت بالا بودن نتایج، به احتمال زیاد نیاز به آزمایش‌های تکمیلی بیشتری خواهد بود. آزمایش دی-دایمر یک آزمایش خون است که برای رد احتمال وجود لخته خونی بالقوه کشنده به کار می‌رود.

به طور کلی، نتیجه نرمال کمتر از ۵۰۰ نانوگرم در میلی‌لیتر (ng/mL) در نظر گرفته می‌شود و هر چیزی بالاتر از این مقدار معمولاً مثبت تلقی می‌شود، اگرچه این مقادیر ممکن است به نوع کیت آزمایشگاهی بستگی داشته باشد¹. سطوح بسیار بالای دی-دایمر همچنین می‌تواند در شرایطی مانند سرطان، ذات‌الریه و عفونت کووید-۱۹ رخ دهد، اما دلایل دیگری نیز برای افزایش آن وجود دارد². کاربرد آزمایش دی-دایمر آزمایش دی-دایمر معمولاً برای رد احتمال ترومبوآمبولیسم وریدی (VTE) استفاده می‌شود که این وضعیت شامل دو نوع لخته خونی خطرناک است: ترومبوز ورید عمقی (DVT) و آمبولی ریه (PE)³. ترومبوز ورید عمقی (DVT) به لخته‌ای گفته می‌شود که در عمق یک ورید تشکیل می‌گردد، و آمبولی ریه (PE) لخته‌ای است که از قسمت‌های دیگر بدن حرکت کرده و در یک سرخرگ ریوی مستقر می‌شود و باعث انسداد می‌گردد.

نکات کلیدی آزمایش Chem 7 هفت ماده مهم در خون را بررسی می‌کند. این آزمایش تصویری کلی از سلامت عمومی شما ارائه می‌دهد. برای انجام این آزمایش، ممکن است نیاز به ناشتا بودن حداقل ۸ ساعت داشته باشید. این کار دقت نتایج را افزایش می‌دهد.

نتایج غیرطبیعی می‌توانند نشان‌دهنده مشکلات پزشکی مانند دیابت یا بیماری کلیوی باشند. تشخیص زودهنگام این مشکلات می‌تواند درمان را مؤثرتر کند. هدف آزمایش Chem 7 آزمایش Chem 7 که به نام پانل متابولیک پایه (BMP) نیز شناخته می‌شود، یک آزمایش خون رایج است. این آزمایش برای ارزیابی سلامت عمومی و شناسایی مشکلات احتمالی انجام می‌شود.