دیستروفی عضلانی گروهی از بیش از 30 بیماری ارثی است که باعث ضعف و از دست دادن پیشرونده عضلانی می شود. برخی از اشکال دیستروفی عضلانی در دوران نوزادی یا کودکی تشخیص داده می شوند، در حالی که علائم برخی دیگر ممکن است تا اوایل یا حتی اواخر بزرگسالی شروع نشود. انواع مختلف دیستروفی عضلانی بر حسب زمان شروع علائم (در دوران نوزادی، کودکی یا بزرگسالی)، چه کسانی (مردان، زنان یا هر دو)، بر کدام ماهیچه‌ها تأثیر می‌گذارند و علائم آنها متفاوت است. اما همه اشکال دیستروفی عضلانی به طور فزاینده ای بدتر یا پیشرفت می کنند – به این معنی که هر چه بیشتر با این بیماری زندگی کنید، ماهیچه های شما ضعیف تر می شوند.

در نتیجه، اکثر افراد مبتلا به دیستروفی عضلانی در نهایت توانایی راه رفتن را از دست می دهند و برای رفت و آمد باید از ویلچر استفاده کنند. با این حال، برخی از افراد مبتلا به این بیماری موارد خفیفی دارند که به کندی پیشرفت می کنند، در حالی که برخی دیگر علائمی را تجربه می کنند که به سرعت شدید و ناتوان کننده می شوند. در حال حاضر، هیچ درمانی برای دیستروفی عضلانی وجود ندارد، اگرچه برخی درمان‌ها – از جمله فیزیوتراپی، گفتار درمانی، دستگاه‌های ارتوپدی کمکی، جراحی و داروهای تجویزی – می‌توانند به کند کردن پیشرفت، کنترل برخی علائم و کاهش خطر عوارض کمک کنند. ( 1 )انواع دیستروفی عضلانیهر نوع دیستروفی عضلانی دارای ویژگی های منحصر به فردی است.