تزریق عضلانی تکنیکی است که برای رساندن دارو به عمق ماهیچه ها استفاده می شود. این اجازه می دهد تا دارو به سرعت در جریان خون جذب شود. ممکن است آخرین باری که واکسن زدید، مانند واکسن آنفولانزا، یک تزریق عضلانی در مطب دکتر دریافت کرده باشید. در برخی موارد، فرد ممکن است خود تزریق عضلانی را نیز انجام دهد.

به عنوان مثال، داروهای خاصی که مولتیپل اسکلروزیس یا آرتریت روماتوئید را درمان می کنند ممکن است نیاز به تزریق خود داشته باشند. تزریق عضلانی در چه مواردی کاربرد دارد؟ تزریق عضلانی یک عمل رایج در پزشکی مدرن است. آنها برای تحویل داروها و واکسن ها استفاده می شوند.

عضلات ارادی که در متون علمی تحت عنوان ماهیچه‌های اسکلتی شناخته می‌شوند، بخش بزرگی از توده بدنی انسان را تشکیل می‌دهند. این عضلات به استخوان‌ها متصل بوده و تحت کنترل مستقیم و آگاهانه سیستم عصبی مرکزی قرار دارند. هر حرکتی که با اراده خود انجام می‌دهید، از پلک زدن عمدی گرفته تا دویدن، مدیون عملکرد دقیق این ماهیچه‌ها است. مغز با ارسال سیگنال‌های عصبی عضلانی، فرمان انقباض را به فیبرهای عضلانی منتقل می‌کند.

این تعامل پیچیده میان سیستم عصبی و بافت ماهیچه‌ای، امکان حرکت دقیق اندام‌ها، سر، گردن و حفظ پایداری کل بدن را فراهم می‌سازد. تفاوت‌های بنیادین عضلات ارادی و غیرارادی تمایز اصلی میان این دو دسته عضلات، در نحوه کنترل و وظایف آن‌ها نهفته است. عضلات ارادی همان‌طور که از نامشان پیداست، با تصمیم آگاهانه ما منقبض یا شل می‌شوند تا جابجایی بدن صورت گیرد. در مقابل، عضلات غیرارادی خارج از دایره اراده ما فعالیت می‌کنند و وظیفه تنظیم عملکردهای حیاتی داخلی را بر عهده دارند.