دانشمندان ارتباطی بین میزان توده عضلانی، چربی احشایی و سرعت پیری مغز کشف کرده‌اند. مطالعات گذشته نشان می‌دهند که یکی از مضرترین نواحی برای انباشت چربی، چربی احشایی است که در ناحیه شکمی قرار دارد. تحقیقات پیشین، مقادیر بالای چربی احشایی را با افزایش خطر ابتلا به چندین مشکل سلامتی، از جمله بیماری آلزایمر، مرتبط دانسته‌اند. یک تحقیق جدید به این نتیجه رسیده است که داشتن توده عضلانی بیشتر و نسبت کمتر چربی احشایی به عضله، ممکن است به جوان ماندن مغز کمک کند.

این یافته‌ها می‌توانند در کاهش خطر آتی ابتلا به بیماری‌های مرتبط با مغز مانند زوال عقل مؤثر باشند. با وجود اینکه چربی می‌تواند در سراسر بدن یافت شود، بررسی‌های گذشته نشان می‌دهند که یکی از نواحی که انباشت چربی در آن پتانسیل آسیب بیشتری دارد، در ناحیه داخلی شکم است. ارتباط بین چربی احشایی، عضله و سن مغز چربی احشایی نوعی از چربی است که تحقیقات پیشین مقادیر بالای آن را با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های مختلفی مرتبط دانسته‌اند. از جمله این بیماری‌ها می‌توان به بیماری قلبی، سکته مغزی، دیابت نوع ۲، سندرم متابولیک، بیماری کبد چرب غیرالکلی، آپنه خواب و انواع خاصی از سرطان اشاره کرد.