داروهای توکولیتیک درمان‌هایی هستند که به صورت کوتاه‌مدت برای به‌تأخیرانداختن زایمان زودرس استفاده می‌شوند. هدف اصلی از به‌کارگیری این داروها، فراهم کردن زمان کافی برای انجام مداخلاتی است که می‌توانند نتایج زایمان و پیامدهای سلامت نوزاد نارس و مادر را بهبود بخشند. از آنجایی که هیچ داروی توکولیتیک واحدی به عنوان ایمن‌ترین یا مؤثرترین گزینه شناخته نشده است، انتخاب دارو به صورت انفرادی و بر اساس عواملی مانند شرایط خاص مادر و جنین صورت می‌گیرد. نحوه عملکرد داروهای توکولیتیک برای تأخیر در زایمان داروهای توکولیتیک با هدف قرار دادن عضلات رحم، به کند کردن یا متوقف کردن انقباضات رحمی کمک می‌کنند.

این انقباضات در واقع حرکات عضلانی هستند که باعث سفت شدن رحم در طول زایمان می‌شوند. با شل کردن عضلات صاف رحم، این داروها می‌توانند به طور موقت زایمان زودرس را به تأخیر بیندازند؛ زایمان زودرس به زایمانی گفته می‌شود که قبل از هفته ۳۷ بارداری آغاز شود¹². تأخیر در زایمان زودهنگام، زمان حیاتی بیشتری را برای رشد و تکامل جنین فراهم می‌کند. حتی یک تأخیر کوتاه، در حدود ۴۸ ساعت تا یک هفته، می‌تواند تفاوتی بزرگ در سرنوشت نوزاد ایجاد کند.