تستوسترون سیپیونات (با نام تجاری دپو-تستوسترون) و تستوسترون انانتات (با نام‌های تجاری مانند زایواستد) دو فرم تغییریافته از هورمون تستوسترون هستند که عمدتاً برای درمان هیپوگنادیسم مردانه استفاده می‌شوند. این دو ترکیب از نظر عملکرد بسیار شبیه به هم هستند، اما تفاوت‌های جزئی در ساختار مولکولی آن‌ها وجود دارد که تأثیر زیادی بر چگونگی جذب و متابولیسم داروها در بدن دارد. تستوسترون سیپیونات دارای زنجیره‌ای با هشت اتم کربن است، در حالی که تستوسترون انانتات هفت اتم کربن دارد؛ این تفاوت ساختاری باعث تغییر در نحوه شکسته شدن و عملکرد دارو در بدن می‌شود. این تفاوت‌ها، به‌ویژه در ترکیب روغن حامل آن‌ها، منجر به سرعت‌های متفاوت جذب در بافت‌ها و تفاوت در نحوه تزریق دارو می‌شوند.

جدول مقایسه تستوسترون سیپیونات و تستوسترون انانتاتویژگیتستوسترون سیپیوناتتستوسترون انانتاتمواد تشکیل‌دهندهتستوسترون سیپیونات، روغن پنبه، بنزیل بنزوات، بنزیل الکل (نگهدارنده)تستوسترون انانتات، روغن کنجد، کلروبوتانول (نگهدارنده)موارد درمانیهیپوگنادیسم اولیه، هیپوگنادیسم هیپوگنوتروپیکهیپوگنادیسم اولیه، هیپوگنادیسم هیپوگنوتروپیک، بلوغ دیررس پسران، سرطان متاستاتیک پستاننام تجاریدپو-تستوسترونزایواستد و سایرداروی ژنریکبلهبلهروش تزریقتزریق عضلانیتزریق عضلانی و زیرجلدیمصرف در کودکانمجاز برای کودکان ۱۲ سال به بالامجاز نیستمصرف خاص جنسیتیفقط مردانمجاز برای زنان با سرطان پستان متاستاتیک غیرقابل جراحیمدت اثرساختار مولکولی متفاوت این دو دارو همچنین بر سرعت متابولیسم و مدت ماندگاری آن‌ها در بدن تأثیر می‌گذارد. این ویژگی با نیمه‌عمر دارو سنجیده می‌شود، که مدت زمانی است که طول می‌کشد تا غلظت دارو در خون به نصف برسد. نیمه‌عمر تستوسترون سیپیونات حدود هشت روز است، که نشان می‌دهد این دارو پس از تزریق تا این مدت در بدن فعال باقی می‌ماند. این در حالی است که تستوسترون انانتات نیمه‌عمری بین هفت تا نه روز دارد که ممکن است کمی طولانی‌تر از سیپیونات باشد.