مصرف پپتیدهای کلاژن به روشی محبوب برای بهبود ظاهر پوست، ناخن ها، عملکرد مفاصل و سلامت روده تبدیل شده است. در برخی مواقع، ممکن است با یک تأثیرگذار تناسب اندام یا سلامت مواجه شده باشید که مکمل های کلاژن را ترویج می کند و در مورد مزایای آن ها هذیان می کند. پپتیدهای کلاژن توسط بسیاری از مطالعات پشتیبانی می شوند که نشان می دهد چگونه می توانند برای سلامتی و تندرستی کلی مفید باشند. این مقاله اصول اولیه پپتیدهای کلاژن، دلایل گنجاندن پروتئین های کلاژن در برنامه روزانه، عوارض جانبی احتمالی آنها و نحوه مصرف آنها را مورد بحث قرار می دهد.

پپتیدهای کلاژن چیست؟ پپتیدهای کلاژن، همچنین به عنوان “کلاژن هیدرولیز شده” یا “هیدرولیز کلاژن” شناخته می شوند، نسخه ای از کلاژن کامل هستند که به راحتی جذب می شوند. بدن شما به طور طبیعی کلاژن تولید می کند که پوست، مو و سایر بافت های شما را می سازد. با مصرف کلاژنی که تحت هیدرولیز قرار گرفته است – به این معنی که برای هضم و جذب آسان تر به پپتیدها (زنجیره های کوتاه اسیدهای آمینه) تجزیه شده است – می توانید از اثرات ضد پیری آن لذت ببرید ( * ).

برخی از افرادی که ملاتونین مصرف می کنند در طول روز دچار خواب آلودگی می شوند که هوشیاری را کاهش می دهد و انجام کارها را دشوار می کند. نمی توانید بخوابید و به دنبال یک کمک خواب غیرعادی هستید؟ مقابله با بی خوابی هر از گاهی غیرعادی نیست. ممکن است در به خواب رفتن مشکل داشته باشید.

یا اگر بتوانید سریع بخوابید، ممکن است بعد از دو یا سه ساعت از خواب بیدار شوید. این می تواند باعث خواب آلودگی در طول روز، تحریک پذیری و کاهش بهره وری شود. یک شب بدخوابی ممکن است آسیب زیادی به بدن شما وارد نکند. اما زمانی که مشکل برای روزها، هفته ها یا ماه ها ادامه دارد، مصرف مکمل ملاتونین می تواند خواب شما را به حالت عادی بازگرداند.

افراد مبتلا به مشکلات دردناک سینوسی اغلب از پزشکان خود درخواست می کنند تا در اسرع وقت به آنها آنتی بیوتیک بدهد. تحقیقات نشان می دهد حدود 83 درصد از بزرگسالانی که در ایالات متحده توسط پزشک برای سینوزیت حاد مراجعه می کنند، در نهایت آنتی بیوتیک دریافت می کنند. و بیشتر آنها به آن نیاز ندارند. آموکسی سیلین یک آنتی بیوتیک است که اغلب برای درمان عفونت های سینوسی تجویز می شود.

(اعتبار عکس: SCIENCE PHOTO LIBRARY/Getty Images) سینوزیت حاد یک عفونت سینوسی که کمتر از 4 هفته طول می کشد، در حالی که سینوزیت مزمن بیش از 12 هفته طول می کشد. عفونت‌های سینوس‌ها (فضاهای هوای توخالی در استخوان‌های گونه، پیشانی و بین چشم‌ها) معمولاً در اثر عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی ایجاد می‌شوند. آنها باعث انسداد مخاط غلیظ و ناراحتی در حفره ها می شوند. اما آنتی بیوتیک ها ممکن است همیشه بهترین درمان برای سینوزیت نباشند.