درمان بیماری عروق کرونر (CAD) معمولاً ترکیبی از تغییرات سبک زندگی و مصرف داروهایی نظیر داروهای ضد پلاکت و استاتین‌ها است. این نوع درمان باید کاملاً فردی‌سازی شده باشد، به این معنا که پزشک با توجه به شرایط خاص هر بیمار، ترکیبی از داروها را تجویز می‌کند تا بهترین پاسخ درمانی حاصل شود. داروهای مورد استفاده در این زمینه متنوع هستند و انتخاب نوع دارو به عوامل مختلفی بستگی دارد. از جمله این عوامل می‌توان به نوع CAD، روش‌های درمانی پیشین، فشار خون فرد و دیگر شرایط پزشکی زمینه‌ای اشاره کرد.

در این مقاله به بررسی انواع مختلف داروهایی که پزشکان ممکن است برای درمان CAD تجویز کنند، پرداخته شده و همچنین تداخلات دارویی مهمی که باید در زمان مصرف این داروها مد نظر قرار گیرد، بررسی می‌شود. این نکته حائز اهمیت است که شناخت کامل از نحوه عملکرد و تداخل داروها می‌تواند به افزایش ایمنی درمان و کاهش عوارض جانبی کمک کند. داروهای ضد انعقاد (Anticoagulants)Marc Tran/Stocksyداروهای ضد انعقاد که به آن‌ها داروهای رقیق‌کننده خون نیز گفته می‌شود، با جلوگیری از تشکیل لخته‌های خونی به کاهش خطر حمله قلبی کمک می‌کنند. این دسته از داروها برای بیمارانی که دچار شرایطی مانند فیبریلاسیون دهلیزی هستند، بسیار مفید بوده و از عوارض جدی بیماری عروق کرونر جلوگیری می‌کنند.