درمان هورمونی یکی از روش‌های مؤثر برای مدیریت علائم یائسگی است، اما برخی افراد ممکن است به دلایل مختلف تصمیم به توقف آن بگیرند. این مقاله به بررسی دلایل توقف، اثرات پس از قطع درمان، روش‌های ایمن برای توقف و مدت زمان استفاده از این درمان می‌پردازد. دلایل توقف درمان هورمونی افراد ممکن است به دلایل مختلفی درمان هورمونی یائسگی را متوقف کنند. یکی از دلایل اصلی این است که برخی افراد دیگر به این درمان نیاز ندارند.

علائم یائسگی معمولاً در دوره پیش‌یائسگی، زمانی که سطوح هورمون‌ها به شدت نوسان می‌کند، به اوج خود می‌رسد. با ورود به دوره پس‌یائسگی (پس از ۱۲ ماه متوالی بدون قاعدگی)، سطح هورمون‌ها کاهش یافته و پایدارتر می‌شود. اگرچه علائم یائسگی ممکن است در پس‌یائسگی تا سال‌ها ادامه یابد، شدت آن‌ها اغلب کمتر شده و ممکن است نیازی به درمان هورمونی نباشد. دلیل دیگر، نگرانی درباره خطرات سلامتی مرتبط با درمان هورمونی است.

خارش واژن و فرج می‌تواند تجربه‌ای ناراحت‌کننده باشد. درمان این مشکل به علت اصلی آن بستگی دارد و گاهی درمان‌های خانگی می‌توانند تسکین موقتی ایجاد کنند. با این حال، برای درمان کامل، مشورت با پزشک ضروری است. فرج بخش خارجی دستگاه تناسلی زنان، شامل کلیتوریس، لابیاها و دهانه واژن است.

متخصصان پزشکی به خارش فرج «پروریتوس فرج» می‌گویند. خارش ممکن است در واژن، فرج یا هر دو رخ دهد. درمان‌های خانگی می‌توانند به کاهش خارش کمک کنند، اما نمی‌توانند علت اصلی را درمان کنند. برای مثال، عفونت‌های باکتریایی نیاز به آنتی‌بیوتیک و عفونت‌های مخمری نیاز به داروهای ضدقارچ دارند.