اولین شمارش واقعی و دقیق از رشتههای عصبی موجود در کلیتوریس انسان نشان میدهد که تعداد آنها بیش از ۱۰,۰۰۰ رشته است. این رقم به طور قابل توجهی بیشتر از تخمینهایی است که پیش از این مطرح میشدند و به درک بهتر دلیل حساسیت بالای این اندام کمک میکند.
ابطال فرضیههای قدیمی با شمارش واقعی اعصاب
محققان همواره میدانستند که کلیتوریس دارای شبکه عصبی گستردهای است. اعصاب ساختارهایی طنابمانند هستند که از رشتههای عصبی (یا آکسونها) تشکیل شدهاند و وظیفه هدایت سیگنالها بین مغز، نخاع و سایر بخشهای بدن را بر عهده دارند. با این حال، تعداد دقیق رشتههای عصبی در کلیتوریس انسان هرگز به طور رسمی اندازهگیری نشده بود. ادعایی که تا کنون بیشترین استناد را داشت، وجود «۸,۰۰۰ پایانه عصبی» در کلیتوریس بود. جالب است بدانید که این رقم از یک مطالعه قدیمی که در سال ۱۹۷۶ بر روی گاوها انجام شده و در کتابی با عنوان کلیتوریس ذکر شده بود، نشأت میگرفت.
برای اصلاح این اطلاعات مهم و البته قدیمی، تیمی از محققان به رهبری دانشگاه بهداشت و علوم اورگان (OHSU)، مطالعهای را برای اندازهگیری تعداد رشتههای عصبی موجود در عصب پشتی کلیتوریس (Dorsal Nerve of the Clitoris) انجام دادند. عصب پشتی، که از دو ساختار لولهای متقارن تشکیل شده است، عصب اصلی مسئول حس کلیتوریس محسوب میشود.

یافتههای بیسابقه: بیش از ۱۰ هزار رشته عصبی
محققان نتایج این اولین شمارش شناخته شده بر روی بافت کلیتوریس انسان را در یک کنفرانس علمی که در اکتبر ۲۰۲۲ برگزار شد، ارائه کردند. طبق نتایج این مطالعه، کلیتوریس انسان به طور میانگین حاوی ۱۰,۲۸۱ رشته عصبی است که این میزان به مراتب بیشتر از تخمین قدیمی مبتنی بر مطالعات غیرانسانی است. در آیندهای نزدیک، یک مقاله دقیق حاوی جزئیات کامل این مطالعه در Journal of Sexual Medicine منتشر خواهد شد.
یکی از نویسندگان همکار این مطالعه و استادیار اورولوژی در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، بیان کرد که این تحقیق، وسعت شکافهای دانشی که در زمینه سلامت وُلوا (فرج) وجود دارد را برجسته میکند. این شکافهای اساسی در نهایت منجر به عواقب قابل توجهی برای بیماران میشود. او اشاره کرد که آمار بسیاری در مورد دشواری دسترسی به مراقبت برای بیماریهای رایج وُلوا وجود دارد که به هزینههای درمانی قابل توجهی برای بیماران و سیستم مراقبتهای بهداشتی منجر میشود. تحقیقات این تیم، سرآغاز ارزیابی مجدد دانش فعلی ما درباره وُلوا و پر کردن این شکافهای حیاتی دانش است.
۱۰,۲۸۱ رشته عصبی به طور میانگین
محققان نمونههای بافت کلیتوریس را از هفت فرد ترنسمرد داوطلب که تحت عمل جراحی تأیید جنسیت به نام فالوپلاستی قرار میگرفتند، به دست آوردند. در طی فالوپلاستی، جراحان از بافتهای گرفته شده از کلیتوریس فرد و سایر قسمتهای بدن، برای ساخت یک آلت تناسلی کاربردی استفاده میکنند.
محققان نیمی از عصب پشتی را در زیر میکروسکوپ با بزرگنمایی ۱۰۰۰ برابر مشاهده کردند و از نرمافزار تحلیل تصویر برای شمارش رشتههای عصبی منفرد بهره بردند. آنها در هر نمونه به طور متوسط ۵,۱۴۰ رشته عصبی پیدا کردند. از آنجایی که عصب پشتی کلیتوریس متقارن است، این عدد را در دو ضرب کردند و به این نتیجه رسیدند که عصب پشتی کلیتوریس به طور میانگین حاوی ۱۰,۲۸۱ رشته عصبی است که دامنه احتمالی آن بین ۹,۸۵۲ تا ۱۱,۰۸۶ رشته متغیر است. این نتیجه حدود ۲۰ درصد بالاتر از تخمین مرسوم ۸,۰۰۰ رشته عصبی است.
برای اینکه اهمیت این یافتهها بیشتر درک شود، یکی دیگر از نویسندگان همکار این مطالعه، که یک جراح پلاستیک متخصص در جراحی تأیید جنسیت است، نکته جالبی را مطرح کرد. او اشاره کرد که با وجود اینکه دست بسیار بزرگتر از کلیتوریس است، عصب مدیان (که از مچ دست و دست میگذرد) تنها حدود ۱۸,۰۰۰ رشته عصبی دارد. این بدان معناست که کلیتوریسِ بسیار کوچکتر، تقریباً نصف رشتههای عصبی دست را در خود جای داده است و این تراکم عصبی بالا دلیل اصلی حساسیت شدید کلیتوریس است.
پیامدهای مطالعات جدید
محققان معتقدند که تعیین تعداد رشتههای عصبی در عصب پشتی کلیتوریس، گام مهمی در درک ساختار عصبی کلیتوریس و عملکرد جنسی محسوب میشود. این یافتهها همچنین باید توجهات را به لزوم اختصاص بودجه، تحقیقات و آموزش بیشتر به منظور مطالعه کلیتوریس جلب کند.
یکی از محققان تأکید کرد که گزینههای محدودی برای افرادی که دچار آسیب عصبی در کلیتوریس شدهاند وجود دارد و باید بر اساس این پژوهش، تحقیقات بیشتری برای درمان بهتر این وضعیتها انجام شود. او همچنین نکته مهمی را خاطرنشان کرد که این کار تحقیقاتی از افراد ترنس نشأت گرفته و برای افراد با هر جنسیت و هویتی مفید است.
کاربرد در جراحیهای ترمیمی
یکی از زمینههایی که از نتایج این مطالعه بهرهمند خواهد شد، جراحی بازسازی کلیتوریس پس از ختنه زنان (FGM) است. چندین گزارش از آسیب به کلیتوریس و اعصاب آن به دنبال ختنه زنان وجود دارد. محققان امیدوارند که یافتههای آنها منجر به توسعه تکنیکهای جراحی جدید برای ترمیم اعصاب آسیبدیده شود. یک جراح پلاستیک، زیبایی و ترمیمی متخصص در بازسازیهای پس از ختنه زنان، که در این پژوهش شرکت نداشت، این مطالعه را عالی توصیف کرد و گفت که در این زمینه کمک بزرگی خواهد بود.
یکی از نویسندگان مطالعه بر این باور است که نتایج این تحقیق، پیامدهای حسی را برای بیماران تراجنسیتی که تحت فالوپلاستی قرار میگیرند، بهبود خواهد بخشید. دلیل این امر آن است که جراح اکنون میتواند با آگاهی بیشتری انتخاب کند که کدام اعصاب را در طول عمل جراحی به یکدیگر متصل کند. محققان همچنین امیدوارند که یافتههای آنها بتواند به کاهش آسیبهای عصبی تصادفی در طول جراحیهای زیبایی اختیاری ناحیه تناسلی زنان کمک کند.
با این حال، یک جراح پلاستیک دیگر که بیش از ۱۰۰۰ عمل لابیاپلاستی انجام داده است، با احتیاط بیشتری به این موضوع نگاه میکند. او اشاره کرد که بیماران او به ندرت عواقب منفی در عملکرد جنسی پس از عمل گزارش کردهاند. اگرچه جراحی تأیید جنسیت کاملاً متفاوت است و شامل ابعاد روانی بسیار بیشتری میشود. این جراح بیان داشت که مطالعات بیشتری نیاز است، اما او مطمئن نیست که بتوان همیشه یافتههای آناتومیکال (تشریحی) کلی را با یافتههای عملکردی – به ویژه یافتههای حسی/جنسی – در آناتومی تناسلی مرتبط کرد.
محدودیتهای مطالعه و گامهای بعدی
در پاسخ به سؤال در مورد محدودیتهای مطالعه، محققان خاطرنشان کردند که گروه مورد مطالعه کوچک بود و تنها یک نمونه از هر شرکتکننده جمعآوری شده بود. علاوه بر این، تمامی شرکتکنندگان در زمان مطالعه تحت درمان با هورمون تستوسترون بودند. اگرچه انتظار نمیرود هورمون درمانی بر تعداد رشتههای عصبی تأثیر بگذارد، اما تجزیه و تحلیل نمونههای بافت از افرادی که هورمونهای خارجی مصرف نمیکنند، میتواند از یافتههای مطالعه پشتیبانی کند.
یکی دیگر از محدودیتهایی که توسط محققان مطرح شد، این است که تعداد کلی رشتههای عصبی با فرض «عصبدهی متقارن دوطرفه» – یعنی متقارن بودن عصب پشتی – محاسبه شده است. همچنین، محققان خاطرنشان کردند که این مطالعه تنها بر روی رشتههای عصبی میلینه (دارای غلاف میلین) در عصب پشتی کلیتوریس تمرکز دارد. از آنجایی که رشتههای عصبی غیر میلینه و سایر اعصاب موجود در کلیتوریس شمارش نشدهاند، نتیجه این مطالعه احتمالاً تعداد واقعی رشتههای عصبی موجود در کلیتوریس انسان را کمتر از حد واقعی تخمین میزند. در آینده، محققان مایلند مطالعات مشابهی را بر روی سر آلت تناسلی مرد (Glans Penis) انجام دهند. هدف از این کار، پرتو افکندن بیشتر بر ساختار این دو اندام و کمک به جراحان در ایجاد یک کلیتوریس عملکردی برای بیماران تراجنسیتی است.
آردایت برای اطمینان از صحت محتوای خود، که در سیاست ویراستاری ما ذکر شده است، از دستورالعملهای سختگیرانهای در زمینه منبعیابی پیروی میکند . ما فقط از منابع معتبر، از جمله مطالعات بررسیشده توسط همتایان، متخصصان پزشکی دارای مجوز، بیماران با تجربه عملی و اطلاعات از مؤسسات برتر، استفاده میکنیم.
