گرسنگی دوره‌ای غیرارادی یا همتای ارادی آن، روزه‌داری، از ابتدا بخشی از طبیعت بشر بوده است. تا همین اواخر، غذا همیشه در دسترس نبود. برای زنده ماندن، انسان های اولیه نیاز داشتند تا انرژی غذایی را به عنوان چربی بدن ذخیره کنند تا در روزهای سخت زنده بمانند. اگر ما یک روش کارآمد ذخیره و بازیابی انرژی غذایی نداشتیم، احتمالاً مدت ها پیش می مردیم.

پس از اینکه در دسترس بودن غذا قابل اطمینان تر شد، بیشتر فرهنگ ها و مذاهب بشری دوره های داوطلبانه روزه داری را مشخص کردند. به عنوان مثال، گفته می شود که عیسی 40 روز و 40 شب روزه گرفته است و بسیاری از پیروان بعدی خودشان این کار را انجام داده اند. بسیاری از مسلمانان در ماه مبارک رمضان روزه می گیرند و در بقیه ایام سال نیز هفته ای دو بار به طور منظم روزه می گیرند. روزه یک روش پاکسازی محسوب می شد.

روزه داری در آب ممکن است فواید متعددی برای سلامتی داشته باشد، از جمله کاهش وزن و کاهش خطر برخی بیماری های مزمن. با این حال، با چندین خطر نیز همراه است و ممکن است برای همه مناسب نباشد. روزه گرفتن، روشی برای محدود کردن مصرف غذا، هزاران سال است که انجام می شود. روزه آب نوعی روزه است که همه چیز را به جز آب محدود می کند.

در سال های اخیر به عنوان راهی سریع برای کاهش وزن محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. مطالعات نشان داده اند که روزه آب می تواند فواید سلامتی داشته باشد. به عنوان مثال، ممکن است خطر ابتلا به برخی بیماری‌های مزمن را کاهش دهد و اتوفاژی را تحریک کند، فرآیندی که به بدن شما کمک می‌کند بخش‌های قدیمی سلول‌های شما را تجزیه و بازیافت کند. با این حال، مطالعات انسانی در مورد روزه آب بسیار محدود است.