اگر اخیراً انگشت پای خود را شکسته‌اید، احتمالاً می‌دانید که حتی کوچک‌ترین فشار بر روی پا می‌تواند موجی از درد ایجاد کند و این درد ممکن است فعالیت‌های روزانه را محدود کند. با این حال، هرچند ممکن است نیاز باشد در روزهای ابتدایی پس از آسیب به انگشت خود استراحت دهید، می‌توانید زودتر از آنچه تصور می‌کنید به تمرینات هوازی بازگردید، به شرط آنکه از توصیه‌های علمی برای ورزش با انگشت شکسته پیروی کنید. درک این نکته ضروری است که فعالیت بدنی در دوران نقاهت باید به گونه‌ای باشد که از تشدید آسیب جلوگیری کند و همزمان سلامت قلب و عروق حفظ شود. با استفاده از روش‌های صحیح و تغییراتی در نوع تمرین، می‌توانید ایمنی را تضمین کرده و روند بازتوانی خود را تسریع کنید.

استراحت، کشش و آماده‌سازی برای تمرین اولین گام برای بازگشت به ورزش، فراهم کردن زمان کافی برای استراحت و ترمیم انگشت است. معمولاً یک انگشت شکسته در حدود چهار تا شش هفته بهبود می‌یابد و این بازه زمانی برای ترمیم کامل استخوان و بافت‌های اطراف ضروری است[1]. در چند روز اول پس از آسیب، از ایستادن طولانی یا فشار مستقیم بر پا خودداری کنید و چند بار در روز از کمپرس یخ به صورت غیرمستقیم استفاده نمایید تا التهاب کاهش یابد[2]. پس از این مرحله، می‌توانید به‌تدریج سطح فعالیت خود را بالا ببرید و حرکات ملایم را وارد برنامه روزانه کنید.

پیاده‌روی و دویدن هر دو از محبوب‌ترین فعالیت‌های هوازی (قلبی-عروقی) هستند که مزایای فراوانی برای بدن دارند. انتخاب این‌که کدام یک «بهتر» است، به وضعیت سلامتی، توانایی‌های فردی و اهداف شما بستگی دارد. دویدن معمولاً کالری بیشتری می‌سوزاند، اما پیاده‌روی با تأثیر کمتر بر مفاصل، همچنان باعث بهبود سلامت قلب و گردش خون می‌شود. این مقاله با بررسی علمی هر دو روش، به شما کمک می‌کند انتخاب مناسب‌تری داشته باشید.

ورزش قلبی-عروقی (Cardiovascular Exercise) چیست؟ ورزش قلبی-عروقی به هر فعالیتی گفته می‌شود که ضربان قلب شما را افزایش دهد؛ مانند دویدن، پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری، شنا، تنیس، پدل، رقص یا پاروزنی. این فعالیت‌ها نه تنها باعث بهبود سلامت کلی و کاهش خطر مرگ زودرس می‌شوند، بلکه می‌توانند به کنترل چربی بدن و تقویت سیستم‌های درون‌ریز، ایمنی، گوارشی، عضلانی، تنفسی و قلبی-عروقی کمک کنند. تحقیقات متعدد نشان داده‌اند که انجام منظم ورزش‌های هوازی، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، دیابت و برخی سرطان‌ها را به شکل قابل توجهی کاهش می‌دهد.