چگونه بروکلی از تعادل هورمونی حمایت می‌کند بروکلی یکی از اعضای خانواده سبزیجات چلیپایی است، گروهی از سبزیجات غنی از فیبر و مواد مغذی که به دلیل خواص منحصر به‌فردشان برای سلامتی شناخته شده‌اند. مانند کلم، کِیل و کلم بروکسل، بروکلی حاوی ترکیبی به نام ایندول-۳-کربینول (I3C) است که در بدن به ماده‌ای به نام دی‌ایندولیل‌متان (DIM) تبدیل می‌شود؛ این ماده نقش مهمی در نحوه تجزیه هورمون استروژن ایفا می‌کند. علاوه بر این، بروکلی دارای سولفورافان است؛ آنتی‌اکسیدانی قدرتمند که در کاهش التهاب موثر است و با پیشگیری و درمان بیماری‌های قلبی‌عروقی، دیابت و چاقی مرتبط است1. این ویژگی به‌ویژه در دنیای پزشکی عملکردی و تغذیه درمانی بسیار مورد توجه است، چرا که التهاب مزمن یکی از عوامل پنهان در بسیاری از بیماری‌های متابولیک محسوب می‌شود.

نقش سولفورافان در سم‌زدایی و تنظیم استروژن سولفورافان به فرآیند سم‌زدایی کبد از استروژن اضافی کمک می‌کند و باعث تولید متابولیت‌های مفیدتری از استروژن می‌شود که ممکن است خطر ابتلا به سرطان‌های مرتبط با هورمون را کاهش دهند. به گفته لنا بیل، متخصص تغذیه و سخنگوی آکادمی تغذیه و رژیم غذایی، این فرآیند به بدن اجازه می‌دهد تا از استروژن اضافی به شیوه‌ای سالم‌تر و متعادل‌تر رهایی یابد. نکته مهم این است که بروکلی لزوماً باعث «افزایش» یا «کاهش» مستقیم سطح هورمون‌ها نمی‌شود، بلکه با پشتیبانی از فرآیندهای طبیعی بدن، به آن کمک می‌کند تا هورمون‌ها را به‌طور کارآمدتری تجزیه و حذف کند. در واقع، مصرف بروکلی مانند افزودن نیروی کمکی به سیستم غدد درون‌ریز بدن است.