روغن هیدروژنه نوعی چربی است که تولیدکنندگان مواد غذایی برای افزایش ماندگاری و جلوگیری از فساد زودهنگام مواد غذایی از آن استفاده می‌کنند. این روغن از طریق فرایندی شیمیایی به نام هیدروژناسیون تولید می‌شود که طی آن به روغن‌های مایع، معمولاً گیاهی، گاز هیدروژن افزوده می‌شود تا در دمای اتاق به شکل جامد درآیند. دو نوع روغن هیدروژنه وجود دارد: روغن نیمه‌هیدروژنه و روغن کاملاً هیدروژنه. این دو نوع از نظر میزان اشباع‌شدن و تأثیرات آن‌ها بر سلامت تفاوت‌هایی دارند که بررسی آن‌ها برای انتخاب آگاهانه مواد غذایی ضروری است.

روغن نیمه‌هیدروژنه (چربی ترانس) در گذشته، تولیدکنندگان مواد غذایی از روغن‌های نیمه‌هیدروژنه برای فرآوری محصولات مختلف استفاده می‌کردند. این نوع روغن‌ها حاوی چربی ترانس مصنوعی هستند که تأثیرات منفی قابل توجهی بر سلامت قلبی‌عروقی دارند. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، غذاهایی که ممکن است حاوی مقادیر زیادی چربی ترانس باشند شامل موارد زیر هستند: بیشتر محصولات پخته‌شده صنعتی مانند بیسکوییت، کراکر، پای و شیرینی‌ها مارگارین روغن‌های نباتی جامد (شورتنینگ) غذاهای سرخ‌شده غذاهای پخته یا سرخ‌شده در رستوران‌ها در سال ۲۰۱۵، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) اعلام کرد که چربی ترانس به‌عنوان یک ماده افزودنی غذایی، «به‌طور کلی ایمن شناخته نمی‌شود» و تولیدکنندگان موظف شدند تا سال ۲۰۲۰ آن را از ترکیبات خود حذف کنند. با این حال، برخی غذاها هنوز ممکن است مقادیر کمی از چربی ترانس داشته باشند.