۷ محصول لبنی با پروبیوتیک‌های بیشتر از یک فنجان ماست rdiet.ir

۷ محصول لبنی با پروبیوتیک‌های بیشتر از یک فنجان ماست

پروبیوتیک‌ها میکروارگانیسم‌های زنده‌ای هستند که در برخی غذاها و مکمل‌ها وجود دارند و از سلامت گوارشی، سیستم ایمنی، کاهش التهاب و عملکردهای دیگر بدن پشتیبانی می‌کنند1. این میکروب‌های مفید معمولاً شامل گونه‌هایی از باکتری‌های لاکتیک اسید و بیفیدوباکترها هستند که تعادل میکروبی روده را بهبود می‌دهند. ماست منبع شناخته‌شده‌ای از پروبیوتیک است و معمولاً در هر فنجان خود بین ۱۰ میلیون تا ۱۰ میلیارد واحد کلنی‌ساز (CFU) دارد2. این مقدار می‌تواند بسته به برند، نوع باکتری مورد استفاده و روش تخمیر به‌طور چشم‌گیری متغیر باشد.

محصولات لبنی با پروبیوتیک بیشتر از ماستگرچه ماست یک روش خوش‌طعم برای افزایش مصرف پروبیوتیک‌هاست، اما تنها گزینه موجود نیست. بسیاری از محصولات لبنی دیگر مقدار مساوی یا حتی بیشتری از پروبیوتیک را در هر وعده ارائه می‌دهند. در ادامه ۷ محصول لبنی معرفی شده‌اند که می‌توانند حاوی پروبیوتیک‌های بیشتری نسبت به یک فنجان ماست باشند. هرکدام از این مواد غذایی خواص تغذیه‌ای منحصر‌به‌فردی دارند و می‌توانند تنوع مفیدی به رژیم غذایی شما ببخشند.

کلرید پتاسیم: فواید، کاربردها، عوارض جانبی و موارد دیگر

کلرید پتاسیم: فواید، کاربردها، عوارض جانبی و موارد دیگر

کلرید پتاسیم که به آن نمک پتاسیم نیز گفته می‌شود، ترکیبی از دو ماده معدنی پتاسیم و کلراید است. این ترکیب عمدتاً برای درمان هیپوکالمی، یا کمبود سطح پتاسیم در خون مورد استفاده قرار می‌گیرد و همچنین می‌تواند به کاهش فشار خون کمک کند. 1 برخی افراد از کلرید پتاسیم به عنوان جایگزین نمک معمولی استفاده می‌کنند تا مصرف سدیم خود را کاهش دهند یا کنترل کنند. استفاده نادرست از این ماده ممکن است منجر به بروز عوارض جانبی و حتی مسمومیت شود.

2 1. افزایش سطح پتاسیم خون بدن برای عملکرد صحیح کلیه‌ها، قلب، عضلات و مغز به پتاسیم نیاز دارد. کاهش یا افزایش بیش از حد پتاسیم می‌تواند به مشکلات جدی از جمله ضعف عضلانی، نامنظم شدن ضربان قلب و در موارد شدید، ایست قلبی منجر شود. 2 کلرید پتاسیم عمدتاً برای درمان و کنترل کمبود پتاسیم خون مورد استفاده قرار می‌گیرد.

فیبر محلول در مقابل فیبر نامحلول: تفاوت چیست؟ - rdiet.ir

فیبر محلول در مقابل فیبر نامحلول: تفاوت چیست؟

فیبر محلول و نامحلول، نوعی کربوهیدرات هستند که بدن انسان توانایی هضم آن‌ها را ندارد. این ویژگی باعث می‌شود فیبرها نقشی منحصربه‌فرد در سلامت گوارش و متابولیسم ایفا کنند، چراکه بدون هضم‌شدن از دستگاه گوارش عبور می‌کنند و عملکردهای متعددی دارند. فیبر محلول در آب حل می‌شود و ماده‌ای ژل‌مانند تولید می‌کند؛ این ویژگی به‌ویژه در کنترل قند خون و کاهش کلسترول مؤثر است. زمانی که این ژل در روده تشکیل می‌شود، سرعت جذب قندها و چربی‌ها کاهش می‌یابد و در نتیجه پایداری متابولیکی بهبود پیدا می‌کند.

فیبر نامحلول در آب حل نمی‌شود و به همان شکل از دستگاه گوارش عبور می‌کند؛ این نوع فیبر برای پیشگیری یا کاهش یبوست بسیار مفید است. زیرا با افزایش حجم مدفوع و تحریک حرکات روده، موجب دفع آسان‌تر می‌شود و از تجمع مواد زائد جلوگیری می‌کند. تفاوت بین فیبر محلول و نامحلول برای بهره‌بردن از فواید کامل فیبر، مهم است که در طول روز از منابع غذایی متنوعی که حاوی هر دو نوع فیبر محلول و نامحلول هستند استفاده شود. مصرف ترکیبی این دو نوع فیبر می‌تواند در عملکرد بهتر سیستم گوارش، تنظیم قند خون، سلامت قلب و حتی کاهش خطر بیماری‌های مزمن نقش مهمی ایفا کند.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←