میزان موردنیاز آهن روزانه یا به عبارت بهتر دریافت مرجع رژیمی (DRI) برای مردان و زنان پس از سنین یائسگی ۸ میلی‌گرم در روز است. میزان موردنیاز آهن روزانه برای زنان در سنین باروری برای جایگزینی آهن ازدست‌رفته در طی قاعدگی و تأمین ذخایر کافی آهن برای حمایت از بارداری ۱۸ میلی‌گرم در روز می‌باشد. برای پسران نوجوان ۱۴ تا ۱۸ ساله میزان موردنیاز آهن روزانه آهن ۱۱ میلی‌گرم در روز است. میزان موردنیاز آهن روزانه برای سنین یک‌سالگی و بیشتر تا بلوغ ۷، ۸ یا ۱۰ میلی‌گرم در روز می‌باشد.

نوزادان رسیده با ذخایری از آهن به دنیا می‌آیند که در طول بارداری از طریق جفت منتقل‌شده است، ولی هنوز به مقادیر کافی آهن از منابع غذایی و فراورده‌های شیر غنی‌شده در طول سال اول زندگی نیاز دارند. نوزادان نارس ذخایر آهن محدودی دارند زیرا آن‌ها فاقد آهن و بیشتر مواد معدنی جزئی هستند که به‌طورمعمول در سه ماه آخر بارداری منتقل می‌شوند.   نیازهای فیزیولوژیک به آهن روزانه، در ارتباط با سن است. میزان موردنیاز آهن روزانه در طول نوزادی و بلوغ بیشترین مقدار است.

در این مقاله به بررسی 7 تست تشخیصی کمبود آهن در آزمایش خون یعنی هموگلوبین، هماتوکریت، آهن سرم، ظرفیت تام باند شدن آهن و ترانسفرین اشباع، فریتین سرم و تست رسپتور ترانسفرین سرم می پردازیم. هماتوکریت با حجم سلول فشرده و هموگلوبین در تشخیص کمبود آهن در آزمایش خون هماتوکریت (HCT) و هموگلوبین (Hgb) دو بخش از CBC معمول بوده و همراه با یکدیگر به‌منظور ارزیابی وضعیت آهن اندازه‌گیری می‌شود. هماتوکریت اندازه‌گیری درصد سلول‌های قرمز خون در حجم کامل خون می‌باشد معمولاً درصد هماتوکریت ۳ برابر غلظت هموگلوبین برحسب g / dL است. میزان هماتوکریت تحت تأثیر، مقدار بسیار بالای سلول سفید خون و وضعیت هیدراسیون قرار می‌گیرد.

افرادی که در ارتفاعات بالا زندگی می‌کنند اغلب دارای مقادیر بالاتری هماتوکریت می‌باشند. در افراد بالای ۵۰ سال مقادیر نسبتا پایین هماتوکریت نسبت به افراد جوان‌تر شایع‌تر است. غلظت هموگلوبین، مقیاسی از مقدار کل هموگلوبین در خون محیطی است. غلظت هموگلوبین نسبت به هماتوکریت، اندازه‌گیری مستقیم‌تری از کمبود آهن می‌باشد، زیرا هموگلوبین تام را در سلول‌های قرمز خون نسبت به درصد حجم کامل خون، تا حدودی نشان می‌دهد.

نقش آهن در جنبه‌های مختلف زندگی در بدن انسان ازجمله عملکرد گلبول‌های قرمز، فعالیت میوگلوبین و نقش‌های متعدد آنزیم‌های همی و غيرهمی دخیل می‌باشد. به خاطر اکسیداسیون – احيا آهن نقش مهمی در انتقال خونی اکسیژن و دی‌اکسید کربن و تنفس همچنین در فرآیند تنفس سلولی و تولید انرژی نقش دارد. آهن در عملکردهای ایمنی و شناختی شرکت دارد. نقش آهن در بدن مربوط به توانایی آن در شرکت در واکنش‌های اکسیداسیون احیا می‌باشد.

ازنظر شیمیایی آهن عنصر بسیار فعالی است که با اکسیژن واکنش داده و واسطه‌هایی، باقدرت تخریب غشاهای سلولی یا تجزیه DNA ایجاد می‌کند. آهن باید با پروتئین‌ها اتصال قوی برقرار کند تا از این آثار اکسیداتیو مخرب جلوگیری شود. نقش آهن در بدن به‌واسطه شرکت در عملکرد هموگلوبینهموگلوبین که در گلبول‌های قرمز وجود دارد، در سلول‌های نابالغ در مغز استخوان ساخته می‌شود. هموگلوبین به دو صورت عمل می‌کند:۱) مولکول‌های هم حاوی آهن با اکسیژن در ریه‌ها ترکیب می‌شود.