کوئرستین (Quercetin) یک رنگدانه گیاهی زرد رنگ و یک فلانوئید است. فلانوئیدها، از جمله مواد فعال گیاهی هستند که بطور طبیعی در گیاهان برای مقابله با حشرات، بیماریها و عفونتها تولید می شوند و طیف گسترده ای از منافع سلامتی برای انسان دارند. کوئرستین از فروانترین فلانوئیدهاست که به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. مطالعات درباره کوئرستین (3،30، 40 ، 5،7-پنتاهیدروکسی فلاون) نشان داده است که مصرف کوئرستین یا غذاهای غنی از کوئرستین دارای طیف وسیعی از اثراتمفید سلامتی از جمله فعالیت های ضد انعقادی ، ضد التهابی ، فشار خون بالا و ضد قند خون و اثرات مثبتی بر اختلالات متابولیسم لیپید دارد.

انسان ها نمی توانند کوئرستین را در بدن خود تولید کنند، اما در میوه ها و سبزی‌ها وجود دارد. مردم می توانند کوئرستین را از طریق یک رژیم متعادل دریافت کنند. اما منبع اصلی آن در رژیم معمول سیب و پیاز است. منابعکوئرستین در بسیاری از گیاهان وجود دارد مانند:انگور، انواع توت ها، گیلاس، سیب، مرکبات، پیاز، کلم، گوجه فرنگی، چای.

فیبر رژیمی به ترکیبات گیاهی دست‌نخورده‌ای که توسط آنزیم‌های گوارشی قابل‌هضم نیستند اشاره دارد، در حالی‌که فیبرهای عملکردی به کربوهیدرات‌های غیرقابل‌هضمی که از گیاهان استخراج و یا تولیدشده‌اند گفته می‌شود. مشخص‌شده است که هر دو نوع فیبر رژیمی و عملکردی اثرات فیزیولوژیکی سودمندی در لوله گوارشی و کاهش خطر بیماری‌های خاص، دارا می‌باشند. دسته بندی کلی فیبرهافیبرهای کم محلول شامل: سلولز همی سلولز لیگنین فیبرهای بسیار محلول شامل: صمغ پکتین فیبرهای عملکردی شامل: کیتیتن فروکتان ها (اینولین) بتاگلوکان ها پلی ساکاریدهای جلبکی پلی دکستروز، پلی اول ها پسیلیوم فراوان‌ترین فیبر رژیمی، سلولز می‌باشد. یک هموپلی‌ساکارید از مولکول‌های گلوکز که با اتصالات بتا 1, 4 باهم پیوندیافته‌اند تشکیل‌شده است و توسط آمیلاز هیدرولیز نمی‌شود.

سلولز فراوان‌ترین ترکیب آلی در جهان است که ۵۰ درصد یا بیشتر از ۵۰ درصد کربن گیاهی را تشکیل داده است. مولکول طویل سلولز بر روی خودش تاخورده و به‌وسیله پیونده‌ای هیدروژنی در جای خود نگه‌داشته می‌شود. درنتیجه این ساختار به فیبریلهای سلولزی استحکام مکانیکی زیادی می‌دهد، ولی قابلیت انعطاف‌پذیری آن را محدود می‌سازد. سلولز در هویج، کرفس، بروکلی و بسیاری از سبزی‌های دیگر یافت می‌شود.