سیکلوتیمیا (اختلال سیکلوتیمیک) – علائم و علل

بررسی اجمالی سیکلوتیمیا (sy-kloe-THIE-me-uh)، که اختلال سیکلوتیمیک نیز نامیده می شود، یک اختلال خلقی نادر است. سیکلوتیمیا باعث فراز و نشیب های عاطفی می شود، اما آنها به اندازه اختلال دوقطبی I یا II شدید نیستند. با سیکلوتیمیا، دوره‌هایی را تجربه می‌کنید که خلق و خوی شما به‌طور محسوسی از سطح پایه بالا و پایین می‌رود. ممکن است برای مدتی احساس کنید که در بالای دنیا هستید و پس از آن یک دوره کم که تا حدودی احساس افسردگی می کنید.

بین این اوج و فرودهای سیکلوتیمیک، ممکن است احساس ثبات و خوبی داشته باشید. اگرچه اوج و فرودهای سیکلوتیمیا نسبت به اختلال دوقطبی شدیدتر است، اما بسیار مهم است که برای مدیریت این علائم به دنبال کمک باشید، زیرا می توانند با توانایی شما در عملکرد تداخل کنند و خطر ابتلا به اختلال دوقطبی I یا II را افزایش دهند. گزینه های درمانی سیکلوتیمیا شامل گفتگو درمانی (روان درمانی)، داروها و پیگیری مداوم و نزدیک با پزشک است. علائم علائم سیکلوتیمیا به طور متناوب بین اوج و پایین احساسی است.

اختلال هذیانی و انواع هذیان: علائم، علل، تشخیص، درمان

اختلال هذیانی که قبلاً اختلال پارانوئید نامیده می شد، نوعی بیماری روانی جدی به نام اختلال روانپریشی است. افرادی که آن را دارند نمی توانند واقعیت را از آنچه تصور می شود تشخیص دهند. هذیان علامت اصلی اختلال هذیانی است. آنها باورهای تزلزل ناپذیری در مورد چیزی هستند که حقیقت ندارد یا مبتنی بر واقعیت است.

اما این بدان معنا نیست که آنها کاملاً غیر واقعی هستند. اختلال هذیانی شامل هذیان هایی است که عجیب و غریب نیستند، و مربوط به موقعیت هایی است که ممکن است در زندگی واقعی اتفاق بیفتد، مانند دنبال کردن، مسموم شدن، فریب خوردن، توطئه علیه یا دوست داشتن از راه دور. این توهمات معمولاً شامل ادراکات یا تجربیات اشتباه است. اما در واقعیت، موقعیت ها یا اصلا درست نیستند یا به شدت اغراق آمیز هستند.

دیسکینزی دیررس: تعریف، علائم، علل، درمان

دیسکینزی دیررس یکی از عوارض جانبی داروهای ضد روان پریشی است. این داروها برای درمان اسکیزوفرنی و سایر اختلالات سلامت روان استفاده می شوند. TD باعث حرکات سفت و تکان دهنده صورت و بدن شما می شود که نمی توانید آنها را کنترل کنید. ممکن است چشم‌هایتان را پلک بزنید، زبانتان را بیرون بیاورید یا دست‌هایتان را تکان دهید بدون اینکه این کار را انجام دهید.

همه کسانی که داروی ضد روان پریشی مصرف می کنند به آن مبتلا نمی شوند. اما اگر TD اتفاق بیفتد، گاهی اوقات دائمی است. بنابراین اگر حرکاتی دارید که نمی توانید کنترل کنید، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید. برای کاهش علائم، پزشک ممکن است: دوز را کاهش دهیدبرای مقابله با حرکات، داروی دیگری اضافه کنیدشما را به داروی دیگری سوق دهیددیسکینزی دیررس باعث حرکات سفت و تند می شود که نمی توانید آنها را کنترل کنید.

📋 رژیم تخصصی