اگرچه کمبود خواب به‌تنهایی نمی‌تواند مستقیماً باعث مرگ شود، اما می‌تواند خطر حوادث مرگبار در محل کار یا هنگام رانندگی را افزایش دهد. علاوه بر این، کمبود خواب مزمن می‌تواند خطر مرگ زودهنگام را از طریق افزایش احتمال بیماری‌های قلبی یا سکته تا دو، سه یا حتی چهار برابر افزایش دهد [1]. این مقاله به بررسی مدت زمان بقای بدون خواب، علائم کمبود خواب، علل مرگ مرتبط با آن، اثرات بلندمدت و راهکارهای بهبود خواب می‌پردازد. مدت زمان بقای بدون خواب هیچ پاسخ دقیقی وجود ندارد که انسان تا چه مدت می‌تواند بدون خواب زنده بماند، اما شواهد نشان‌دهنده اثرات عمیق کمبود خواب طولانی‌مدت هستند: استقامت: در سال 1963، رندی گاردنر، جوانی که به‌مدت 264 ساعت (11 روز) بدون استفاده از محرک‌های شیمیایی بیدار ماند، رکوردی ثبت کرد.

او با وجود علائم شدید کمبود خواب، پس از چند روز خواب کمی طولانی‌تر از حد معمول، بدون اثرات ظاهری بهبود یافت [2]. بی‌خوابی خانوادگی کشنده (Fatal Familial Insomnia): این اختلال ژنتیکی نادر و غیرقابل‌درمان باعث ناتوانی پراکنده و در نهایت دائمی در خوابیدن می‌شود. کمبود خواب شدید می‌تواند باعث افزایش خطرناک فشارخون، زوال عقل و ناتوانی در بلع شود که معمولاً در عرض 18 ماه به مرگ ناشی از ایست قلبی، ذات‌الریه یا رویدادهای مشابه منجر می‌شود. کمتر از 200 مورد از این بیماری گزارش شده است [3].