اونیکولیزیس حالتی است که طی آن ناخن دست یا پا از بستر زیرین خود جدا می‌شود. این وضعیت نسبتاً شایع است، به‌ویژه در صورت بروز آسیب به ناخن، عفونت، تماس با مواد شیمیایی قوی یا رطوبت زیاد، و نیز بیماری‌های پوستی خاص مانند پسوریازیس. ¹ زمانی که ناخن جدا شود، امکان اتصال مجدد آن به پوست وجود ندارد. با این حال، مراقبت صحیح از ناخن، محافظت از آن و درمان علت زمینه‌ای می‌تواند به رشد مجدد ناخن جدید و سالم کمک کند.

² انواع اونیکولیزیس تجربه و شکل ظاهری اونیکولیزیس ممکن است بسته به محل شروع جدا شدن ناخن از بستر متفاوت باشد. آگاهی از انواع این عارضه به تشخیص دقیق‌تر و انتخاب درمان مؤثر کمک می‌کند. ³ اونیکولیزیس دیستال: شایع‌ترین نوع اونیکولیزیس است که جدا شدن ناخن از نوک آن آغاز می‌شود (همان قسمتی که کوتاه می‌کنیم) و به‌تدریج به سمت کوتیکول پیش می‌رود. در این حالت معمولاً ناحیه‌ای سفید یا تغییر رنگ‌داده در لبه آزاد ناخن دیده می‌شود که به‌سمت داخل گسترش می‌یابد و شکاف میان ناخن و پوست را نمایان می‌سازد.

اسید هیپوکلروس درمان‌کننده همه مشکلات پوستی نیست، اما متخصصان پوست آن را یک ماده چندکاره مفید می‌دانند که ممکن است شایعات فضای مجازی درباره‌اش بی‌دلیل نباشد. این ماده در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی بسیار محبوب شده و استفاده روزانه از آن در حال افزایش است. متخصص پوست، دکتر لیندسی زوبریتسکی، این ترکیب را «ترفند بهداشتی که حاضر نیستم از کسی پنهان کنم» توصیف می‌کند. او در یکی از ویدیوهای تیک‌تاک خود توصیه می‌کند که بعد از ورزش، این اسپری را روی تمام قسمت‌های بدن مانند زیر بغل، صورت و دست‌ها استفاده کنید.

اینفلوئنسرها نیز اسید هیپوکلروس را درمانی مؤثر برای آکنه، اگزما، روزاسه و جوش‌های تیغ‌زده معرفی می‌کنند. یک متخصص زیبایی به نام کریستن لیت این اسید را قبل از روش‌هایی مانند میکرونیدلینگ یا درماپلنینگ روی صورت تمام مراجعانش اسپری می‌کند و ادعا دارد که باعث از بین رفتن باکتری‌ها می‌شود. با وجود آنکه اغلب متخصصان پوست این ماده را داروی همه‌چیز درمان نمی‌دانند، اما علاقه زیادی به این ضدعفونی‌کننده ملایم دارند که این روزها دسترسی به آن بیشتر شده است. اسید هیپوکلروس در حال تبدیل شدن به یکی از عناصر ثابت در مراقبت‌های پوستی روزمره است.