واکنش به افزودنی‌های غذایی؛ از حساسیت تا عدم تحمل
بسیاری از غذاهای صنعتی حاوی رنگ‌ها، نگهدارنده‌ها، شیرین‌کننده‌ها، پایدارکننده‌ها و تقویت‌کننده‌های طعم هستند. در بیشتر افراد، این ترکیبات در مقادیر مجاز مشکلی ایجاد نمی‌کنند؛ اما در برخی افراد ممکن است مصرف یک افزودنی خاص با علائمی مانند کهیر، خارش، مشکلات گوارشی یا تشدید آسم همراه شود. نکته مهم این است که هر واکنش پس از مصرف یک غذای فرآوری‌شده الزاماً «آلرژی» به افزودنی نیست. برخی واکنش‌ها ماهیت آلرژیک دارند و برخی دیگر بیشتر به عدم تحمل یا حساسیت مربوط می‌شوند.
بنابراین، تشخیص دقیق ماده محرک اهمیت زیادی دارد و حذف بی‌دلیل طیف وسیعی از غذاهای فرآوری‌شده معمولاً رویکرد مناسبی نیست. افزودنی‌های غذایی چه موادی هستند؟ افزودنی‌های غذایی برای اهداف مختلفی به محصولات غذایی اضافه می‌شوند؛ از حفظ ماندگاری و جلوگیری از اکسید شدن چربی‌ها گرفته تا ایجاد رنگ، بهبود بافت یا تقویت طعم. از گروه‌های مهم می‌توان به این موارد اشاره کرد: رنگ‌های خوراکی: مانند تارترازین، آناتو و کارمین آنتی‌اکسیدان‌ها: مانند BHA و BHT که از فساد چربی‌ها جلوگیری می‌کنند امولسیفایرها و پایدارکننده‌ها: مانند لسیتین و انواع صمغ‌ها طعم‌دهنده‌ها و تقویت‌کننده‌های طعم: از جمله گلوتامات مونو سدیم یا MSG، برخی ادویه‌ها و شیرین‌کننده‌ها نگهدارنده‌ها: مانند بنزوات‌ها، نیتریت‌ها و ترکیبات سولفیتی وجود یک افزودنی در فهرست مواد تشکیل‌دهنده یک محصول به‌خودی‌خود به معنای مضر بودن آن نیست.
