میل جنسی

هر آنچه باید در مورد میل جنسی یا لبیدو بدانید

هر فردی میل جنسی مخصوص به خود را دارد. تعدادی از عوامل ممکن است باعث افزایش یا کاهش آن شود. افراد ممکن است از اصطلاح میل جنسی بالا به معنای افزایش میل به رابطه جنسی استفاده کنند. لبیدو، که کلمه دیگری برای میل جنسی است، از فردی به فرد دیگر متفاوت است.

همچنین می تواند به دلیل طیف وسیعی از عوامل مانند ورزش، استرس، سن و موارد دیگر در نوسان باشد. برای درک اینکه چرا برخی از افراد ممکن است میل جنسی بالا یا پایین داشته باشند، به علاوه نکاتی در مورد چگونگی افزایش آن، بخوانید. تعریف لبیدو یا میل جنسی به تمایل فرد برای شرکت در فعالیت جنسی اشاره دارد. میل جنسی کم به کاهش میل جنسی مربوط می شود، در حالی که میل جنسی بالا افزایش میل به رابطه جنسی است.

رابطه جنسی در دوران قاعدگی – هر آنچه باید بدانید

رابطه جنسی در پریود – هر آنچه که باید بدانید

رابطه جنسی در دوران قاعدگی صرف‌نظر از اینکه در دوران قاعدگی هستید، این به معنای توقف فعالیت جنسی نیست. با این حال، رابطه جنسی در این دوره ممکن است برای برخی افراد چالش‌هایی به همراه داشته باشد. هیچ چیز غیرعادی یا نادرستی در تمایل به برقراری رابطه جنسی در طول قاعدگی وجود ندارد، اما طبیعی است که سؤالاتی در این زمینه داشته باشید؛ از جمله اینکه آیا از نظر پزشکی مشکلی ندارد، فواید و معایب آن چیست و چگونه می‌توان تجربه راحت‌تری داشت. در ادامه، اطلاعات جامعی درباره رابطه جنسی در دوران قاعدگی، شامل فواید، ملاحظات و خطرات احتمالی ارائه می‌شود.

آیا می‌توان در دوران قاعدگی رابطه جنسی داشت؟ بله، کاملاً امکان‌پذیر است که در دوران قاعدگی رابطه جنسی داشته باشید. برخی افراد ممکن است نگرانی‌هایی در این مورد داشته باشند، اما از نظر پزشکی هیچ مانعی برای برقراری رابطه جنسی در این دوره وجود ندارد. اگر احتمال می‌دهید شما یا شریک جنسی‌تان به عفونت مقاربتی (STI) مبتلا هستید یا نگران بارداری هستید، استفاده از کاندوم ضروری است.

علائم و نشانه های استروژن پایین

استروژن یک هورمون جنسی و تولید مثلی است. زنان و مردان هر دو دارای استروژن هستند، اما در افرادی که در بدو تولد به آنها زن اختصاص داده شده است، بسیار بیشتر است. استروژن مسئول تغییرات فیزیکی مرتبط با بلوغ زنان، تنظیم چرخه قاعدگی، میل جنسی، عملکرد شناختی، سلامت استخوان و متابولیسم چربی است. علائم کاهش استروژن شامل گرگرفتگی، نوسانات خلقی، اختلالات خواب، پریودهای نامنظم یا قطع آن و خشکی واژن است.

استروژن در زنان در دهه 20 سالگی به اوج خود می رسد و با نزدیک شدن به یائسگی (پایان قاعدگی) شروع به کاهش از 40 یا 50 سالگی می کند. پس از یائسگی، استروژن حتی بیشتر کاهش می یابد. علاوه بر یائسگی، سایر علل کاهش استروژن عبارتند از: اختلال عملکرد تیروئید، اختلالات هیپوفیز، ورزش بیش از حد، استرس قابل توجه، بیماری کلیوی، درمان سرطان، سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) و نارسایی زودرس تخمدان (POI). علائم استروژن پایین ممکن است گاهی گیج کننده باشد.