نارسایی قلبی

چهار عامل که بر پیش‌آگهی آمیلوئیدوز ترانستریتین (ATTR) تأثیر می‌گذارند

آمیلوئیدوز ترانستریتین (ATTR) یک بیماری است که در آن پروتئین طبیعی بدن به نام ترانستریتین ناپایدار شده، به شکل توده‌های غیرطبیعی درمی‌آید و در اندام‌هایی مانند قلب تجمع می‌کند¹. پیش‌آگهی و طول عمر بیماران ATTR می‌تواند بسته به نوع بیماری، زمان تشخیص، وجود علائم نارسایی قلبی و شرایط پزشکی دیگر متفاوت باشد. اگر این بیماری درمان نشود، نرخ بقای افراد بین دو تا شش سال است¹². با این حال، تشخیص زودهنگام و درمان‌های جدید باعث بهبود چشمگیر نتایج شده‌اند.

نوع آمیلوئیدوز ترانستریتین شما نوع بیماری تأثیر مهمی بر پیش‌آگهی دارد: کاردیومیوپاتی ارثی ATTR (hATTR-CM): این نوع از خانواده‌ها منتقل می‌شود و ناشی از تغییر ژن ترانستریتین است که باعث می‌شود پروتئین به شکل نادرست تا خورده و در قلب تجمع کند². پیش‌آگهی ضعیف است؛ مرگ معمولاً حدود ۱۱ سال پس از شروع علائم و تقریباً چهار سال پس از تشخیص نهایی رخ می‌دهد. کاردیومیوپاتی نوع وحشی ATTR (wATTR-CM): این نوع به ارث نمی‌رسد و معمولاً در سنین بالاتر، به‌ویژه در مردان، ظاهر می‌شود³. عمدتاً قلب را تحت تأثیر قرار می‌دهد اما ممکن است با سندرم تونل کارپ، درد عصبی یا مشکلات کمر سال‌ها قبل از شروع علائم قلبی همراه باشد.

کاردیومیوپاتی آمیلوئیدوز ترانس‌تیرتین (ATTR-CM) وضعیت نادر قلبی که اغلب با کهولت سن اشتباه گرفته می‌شود

کاردیومیوپاتی آمیلوئیدوز ترانس‌تیرتین (ATTR-CM) یک عارضه قلبی نادر و غالباً تشخیص داده‌نشده است که می‌تواند منجر به نارسایی قلبی شود و علائم آن به سادگی با نشانه‌های رایج پیری در هم آمیخته می‌شوند. تشخیص این بیماری به دلیل شباهت علائم آن با سایر عوارض قلبی دشوار است و اغلب پزشکان را به گمراهی می‌کشاند. ATTR-CM چیست؟ کاردیومیوپاتی آمیلوئیدوز ترانس‌تیرتین (ATTR-CM) یک بیماری نادر و اغلب کشنده است که باعث می‌شود ماهیچه قلب ضخیم و سفت شود و در نتیجه فشار کاری زیادی بر این عضو حیاتی تحمیل می‌گردد.

این ضخیم شدن و سفتی عضلات قلبی به مرور زمان عملکرد پمپاژ قلب را مختل کرده و زمینه را برای نارسایی قلبی فراهم می‌آورد. از آنجایی که علائم این وضعیت با طیف گسترده‌ای از بیماری‌های دیگر مشترک است، ممکن است ATTR-CM به درستی تشخیص داده نشود یا به‌طور کلی نادیده گرفته شود و فرصت درمان بهینه از دست برود. این بیماری که از تجمع پروتئین ترانس‌تیرتین (TTR) در بافت قلب ناشی می‌شود، دو نوع اصلی دارد که باید از یکدیگر تمایز داده شوند. ATTR-CM ارثی (hATTR-CM): این نوع بر اثر جهش ژنتیکی ایجاد می‌شود که می‌تواند از والدین بیولوژیکی به فرزندان منتقل شود و نشان‌دهنده یک زمینه خانوادگی قوی است.

چه عواقبی ممکن است برای قلب در صورت مصرف طولانی‌مدت ملاتونین رخ دهد؟

ملاتونین (Melatonin) به دلیل دسترسی آسان و تصور عمومی مبنی بر بی‌خطر بودن، به یکی از رایج‌ترین مکمل‌های خواب تبدیل شده است. با این حال، یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که مصرف طولانی‌مدت ملاتونین تجویزی ممکن است با افزایش خطر نارسایی قلبی در بزرگسالان مرتبط باشد، که این یافته ضرورت بحث با متخصصان سلامت قبل از استفاده طولانی‌مدت را پررنگ می‌سازد. یک مطالعه اخیر نشان داده است که بزرگسالانی که برای حداقل یک سال ملاتونین تجویزی مصرف کرده‌اند، ۹۰ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به نارسایی قلبی قرار گرفته‌اند. اگرچه این نتایج توجه برانگیز هستند، اما کارشناسان تاکید می‌کنند که این تحقیق هنوز اولیه است و افرادی که به طور مداوم از ملاتونین استفاده می‌کنند، ممکن است دارای مشکلات خواب زمینه‌ای باشند که خود عامل نارسایی قلبی هستند.

استفاده کوتاه‌مدت از ملاتونین ایمن به نظر می‌رسد، اما متخصصان توصیه می‌کنند که از کمترین دوز مؤثر برای کوتاه‌ترین زمان ممکن استفاده شود. یافته‌های جدید درباره مصرف طولانی‌مدت نتایج یک تحقیق جدید که در نشست‌های علمی سال ۲۰۲۵ انجمن قلب آمریکا ارائه شد، نشان می‌دهد که استفاده طولانی‌مدت از ملاتونین تجویزی می‌تواند با خطر بالاتری برای نارسایی قلبی، بستری شدن در بیمارستان و مرگ در ارتباط باشد¹. این یافته‌ها که از نظر خبری بسیار مهم هستند، هنوز از نظر کارشناسان اولیه محسوب می‌شوند و ثابت نمی‌کنند که ملاتونین به طور مستقیم باعث آسیب قلبی می‌شود. این مطالعه پنج ساله، ۱۳۰,۸۲۸ بزرگسال مبتلا به بی‌خوابی را ردیابی کرد و نشان داد افرادی که حداقل یک سال ملاتونین تجویزی مصرف کرده بودند، ۹۰ درصد شانس بالاتری برای ابتلا به نارسایی قلبی داشتند¹.