زنانی که تمایلی به استفاده از کاندوم خارجی یا داخلی ندارند

زمانی که صحبت از ابزارهای ایمن‌سازی رابطه جنسی می‌شود، کاندوم‌های خارجی (مردانه) و داخلی (زنانه) اغلب به عنوان دو روش مؤثر برای جلوگیری از بارداری ناخواسته و انتقال بیماری‌های آمیزشی (STIs) شناخته می‌شوند. با وجود مزایای انکارناپذیر، این واقعیت وجود دارد که همه افراد علاقه‌ای به استفاده از این ابزارها ندارند و ترجیح می‌دهند از آن‌ها اجتناب کنند. اغلب تصور می‌شود که معمولاً شریک جنسی دارای آلت تناسلی مردانه نسبت به استفاده از کاندوم اکراه دارد، اما این یک تصور عمومی نادرست است. در واقعیت، زنان و افراد در سراسر طیف جنسیتی نیز ممکن است دلایل خاص خود را برای اجتناب از کاندوم داشته باشند.

¹ این دلایل می‌توانند ریشه‌های مختلفی داشته باشند که در نهایت منجر به ناراحتی یا عدم تمایل در استفاده از این موانع حفاظتی می‌شود. دلایل اجتناب از کاندوم توسط زنان تحقیقات و بررسی‌های انجام‌شده نشان می‌دهند که دلایل عدم استفاده از کاندوم در میان زنان می‌تواند بر اساس سن، نژاد و وضعیت رابطه متفاوت باشد. همچنین، عواملی چون انگ‌زنی اجتماعی در مورد استفاده از کاندوم و برداشت‌های غلط در مورد کارایی آن نیز در این تصمیم‌گیری مؤثر هستند. ² نگرش‌ها و باورهای خاصی نیز بر تصمیم یک زن برای استفاده مداوم از کاندوم تأثیر می‌گذارند.

رابطه جنسی مقعدی و خطر ابتلا به اچ‌آی‌وی: درک عوامل خطر و راهکارهای کاهش احتمال عفونت

رابطه جنسی مقعدی و خطر ابتلا به اچ‌آی‌وی: درک عوامل خطر و راهکارهای کاهش احتمال عفونت

رابطه جنسی مقعدی محافظت نشده (دخول به رکتوم) خطر بسیار بالایی برای انتقال ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) که یک عفونت مقاربتی (STI) است، به همراه دارد. خطر ابتلا به HIV از طریق رابطه جنسی مقعدی به طور قابل توجهی بالاتر از رابطه جنسی واژینال است¹؛ این ریسک، به ویژه برای شریک مفعول (Receptive/Bottom) که آلت تناسلی در مقعد او قرار می‌گیرد، بیشتر از شریک فاعل (Insertive/Top) است. در این مقاله، دلایل افزایش این خطر و استراتژی‌های متعددی که برای کاهش احتمال انتقال HIV در طول رابطه جنسی مقعدی وجود دارد، مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرند. ۱.

دلایل افزایش خطر انتقال اچ‌آی‌وی در رابطه جنسی مقعدی دلایل مستندی برای افزایش خطر ابتلا به HIV در رابطه جنسی مقعدی وجود دارد که به طور خاص بر روی شریک مفعول متمرکز هستند². این دلایل مرتبط با ویژگی‌های بافت مقعد و وجود ویروس در مایعات جنسی می‌باشند. آسیب‌پذیری بافت‌های رکتال بافت‌های رکتال (راست روده) بسیار شکننده و ظریف هستند که این ویژگی به ویروس اجازه می‌دهد از طریق پارگی‌ها یا خراش‌های کوچک به طور مستقیم وارد جریان خون شود. علاوه بر شکنندگی، متخلخل بودن بافت‌های رکتال نیز باعث می‌شود که ویروس حتی در صورت عدم آسیب ظاهری به بافت‌ها، به راحتی نفوذ کند².

۷ کاری که باید پس از رابطه جنسی محافظت نشده انجام دهید

۷ کاری که باید پس از رابطه جنسی محافظت نشده انجام دهید

رابطه جنسی محافظت نشده که به آن رابطه جنسی بدون کاندوم نیز گفته می‌شود، به معنای آمیزش جنسی بدون استفاده از کاندوم یا شرایطی است که کاندوم دچار پارگی یا لغزش شود¹. این نوع رابطه، خطر بارداری ناخواسته و عفونت‌های مقاربتی (STIs) را به شدت افزایش می‌دهد، بنابراین دانستن اینکه در چنین شرایطی چه اقداماتی باید انجام داد و به دنبال چه علائمی بود، بسیار حیاتی است. پس از یک رابطه محافظت نشده، می‌توانید از روش‌های پیشگیری اورژانسی مانند قرص صبح روز بعد استفاده کنید؛ همچنین می‌توان برای پیشگیری از بارداری، یک آی یو دی را ظرف پنج روز پس از رخداد وارد رحم کرد. باید توجه داشت که آزمایش‌های STI باید سه تا پنج روز پس از رابطه انجام شوند و در صورت لزوم تکرار گردند، زیرا برخی عفونت‌ها به زمان بیشتری برای ظهور نیاز دارند.

۱. آرامش خود را حفظ کرده و برنامه‌ریزی کنید پیش از آنکه وحشت تمام وجود شما را فرا بگیرد، نفس عمیقی بکشید و بدترین سناریو را فرض نکنید. در اولین گام، با پزشک یا ارائه‌دهنده خدمات درمانی خود تماس بگیرید و به آن‌ها اطلاع دهید که رابطه جنسی محافظت نشده داشته‌اید و از ایشان بپرسید که چه اقداماتی را باید دنبال کنید. این تماس اولیه می‌تواند راهنمایی‌های لازم و تخصصی را برای وضعیت خاص شما فراهم کند.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←