کرون

بیماری کرون یک اختلال التهابی مزمن روده است که با ایجاد التهاب در دستگاه گوارش موجب علائمی مانند درد شکم، مشکلات گوارشی و کاهش انرژی می‌شود. این بیماری درمان قطعی ندارد، اما با ترکیبی از تغییرات رژیمی، اصلاح سبک زندگی، مدیریت استرس و مصرف داروهای توصیه‌شده می‌توان شدت علائم را کاهش داد و دفعات بروز فِلِر را محدود کرد. ¹ مدیریت صحیح این بیماری از اهمیت زیادی برخوردار است، زیرا کنترل التهاب نه‌تنها وضعیت گوارشی را پایدار می‌کند، بلکه می‌تواند از بروز عوارض خطرناک مانند تنگی روده، فیستول یا سوءتغذیه نیز جلوگیری کند. در این مقاله، روش‌های مؤثر برای کنترل بیماری کرون و زمان مناسب مراجعه به پزشک بررسی می‌شود.

¹ مدیریت رژیمی مطالعات نشان می‌دهد برخی تغییرات غذایی می‌توانند به کاهش التهاب و کاهش احتمال بروز فِلِر در بیماری کرون کمک کنند. ² توجه به حساسیت‌های گوارشی و تهیه یک برنامه غذایی اختصاصی با همکاری متخصص تغذیه می‌تواند نقش مهمی در کنترل علائم ایفا کند. ثبت یک دفترچه غذایی نیز می‌تواند فرد را در شناسایی خوراکی‌های محرک یاری دهد. ² به‌دلیل متفاوت بودن واکنش افراد به غذاهای گوناگون، انتخاب خوراکی‌ها باید با دقت و با توجه به تجربه بالینی شخصی انجام شود.

بیماری کرون (Crohns Disease) خطر ابتلا به سنگ کلیه را در افراد مبتلا به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد؛ سنگ‌های کلیه توده‌هایی از کریستال‌ها هستند که در کلیه‌ها از مواد موجود در ادرار تشکیل شده و از طریق مثانه و مجرای ادرار حرکت می‌کنند¹،².  این سنگ‌ها می‌توانند باعث درد شدید شوند که معمولاً شایع‌ترین علامت است.  بر اساس یک بررسی تحقیقاتی، داشتن بیماری التهابی روده (IBD) خطر سنگ کلیه را در طول عمر به ۱۸ تا ۲۰ درصد افزایش می‌دهد.  خطر ابتلا به سنگ کلیه در جمعیت عمومی حدود ۱۰ درصد در طول عمر است، و افراد مبتلا به کرون در مقایسه با کولیت اولسراتیو، در معرض خطر بالاتری قرار دارند⁴،³.

 پرهیز از این درد کافی است، اما این پیشگیری در بیماران کرون از اهمیت مضاعفی برخوردار است؛ زیرا سنگ‌های کلیه می‌توانند شانس بروز عوارضی مانند بیماری مزمن کلیه را افزایش دهند². ارتباط بین بیماری کرون و سنگ کلیه چیست؟ مجموعه‌ای از عوامل مرتبط با بیماری کرون، از جمله سابقه جراحی روده، استفاده قبلی از داروهای استروئیدی، یا تغییر در نحوه تجزیه ترکیباتی به نام اگزالات (Oxalate) توسط بدن، می‌توانند احتمال تشکیل سنگ کلیه را افزایش دهند⁵.  به گفته متخصصان گوارش، نوع بیماری کرون که روده کوچک را درگیر می‌کند، نسبت به سایر انواع، خطر بالاتری برای ایجاد سنگ کلیه دارد⁶.

بیماری کرون (Crohn’s Disease) یک وضعیت مزمن و نوعی بیماری التهابی روده (IBD) است که التهاب را در بخش‌های مختلف دستگاه گوارش ایجاد می‌کند و به علائمی مانند درد شکم، مشکلات گوارشی و خستگی منجر می‌شود. اگرچه درمان قطعی برای بیماری کرون وجود ندارد، اما گزینه‌های درمانی موجود می‌توانند به کاهش التهاب در دستگاه گوارش، تسکین علائم و کاهش دفعات شعله‌ور شدن بیماری کمک کنند. این روش‌های درمانی شامل دارو، استراحت دادن به روده و جراحی هستند. دارودرمانی داروها به کاهش التهاب، تسکین علائم و پیشگیری از شعله‌ور شدن بیماری کرون کمک می‌کنند.

داروی تجویز شده توسط پزشک به عوامل مختلفی از جمله علائم فرد و محل بروز التهاب در روده بستگی دارد. داروهای ضد التهاب بیماری کرون باعث ایجاد التهاب در مجرای گوارشی می‌شود که عوارض و علائمی از خفیف تا شدید را در پی دارد. داروهایی که به کاهش التهاب روده کمک می‌کنند، شامل کورتیکواستروئیدها و سولفاسالازین هستند. کورتیکواستروئیدها مانند هورمون‌های طبیعی بدن عمل کرده و فعالیت سیستم ایمنی که منجر به التهاب می‌شود را سرکوب می‌کنند¹.