HIV

راهنمای جامع HIV و ایدز

HIV یا ویروس نقص ایمنی انسانی، ویروسی است که سیستم ایمنی بدن را تضعیف می‌کند. اگر HIV درمان نشود، می‌تواند به مرحله‌ی سوم HIV یا همان ایدز منجر شود. اما با درمان مناسب، افراد مبتلا به HIV می‌توانند عمر طولانی و زندگی مفیدی داشته باشند. تشخیص زودهنگام و استفاده منظم از داروهای HIV برای کنترل بیماری، جلوگیری از پیشرفت آن و کاهش خطر انتقال به دیگران حیاتی است.

HIV از طریق مایعات بدن خاص منتقل می‌شود و از طریق تماس‌های معمولی انتقال نمی‌یابد. اقدامات پیشگیرانه مانند رابطه جنسی امن و اجتناب از استفاده مشترک از سرنگ‌ها، می‌توانند خطر انتقال ویروس را به‌طور قابل توجهی کاهش دهند. ارتباط بین HIV و ایدز چیست؟ برای اینکه HIV به مرحله سوم خود (ایدز) برسد، فرد باید به HIV مبتلا باشد.

بیماری‌های مقاربتی : انواع، علائم، درمان

برخی از عفونت‌های مقاربتی (STIs) می‌توانند منجر به بیماری التهابی لگن (PID)، زگیل مقعدی یا تناسلی و برخی سرطان‌ها شوند. تمام بیماری‌های مقاربتی ناشی از یک عفونت مقاربتی (STI) هستند. این عفونت‌ها معمولاً از طریق مایعات تناسلی یا تماس پوستی در هنگام رابطه مقعدی، دهانی یا واژینال منتقل می‌شوند. بسیاری از عفونت‌ها به بیماری تبدیل نمی‌شوند، به‌ویژه اگر تشخیص و درمان به‌موقع انجام شود.

بیماری‌های مقاربتی زمانی رخ می‌دهند که عوامل بیماری‌زا باعث آسیب سلولی و اختلال در عملکرد بدن شوند. این مقاله بر شرایطی تمرکز دارد که ممکن است لزوماً آن‌ها را با فعالیت جنسی مرتبط ندانید. بیماری التهابی لگن (PID) PID زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌های واژن یا دهانه رحم به سمت رحم، تخمدان‌ها یا لوله‌های فالوپ حرکت کنند. این وضعیت معمولاً ناشی از سوزاک یا کلامیدیای درمان‌نشده یا تشخیص‌داده‌نشده است.

عفونت‌های منتقله از راه جنسی (STI) چیستند؟

نکات کلیدی عفونت‌های مقاربتی (STIs) بیماری‌هایی هستند که از طریق تماس جنسی مانند رابطه واژینال، مقعدی یا دهانی منتقل می‌شوند. استفاده درست و مداوم از کاندوم و دنتال‌دم (کاور محافظ دهان در رابطه دهانی) در هر بار رابطه جنسی می‌تواند از انتقال عفونت‌ها پیشگیری کند. آزمایش منظم برای عفونت‌های مقاربتی در صورت فعالیت جنسی یا وجود عوامل خطر ضروری است. عفونت‌های مقاربتی (STIs) شامل بیماری‌هایی مانند تبخال تناسلی، کلامیدیا، ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) و حتی گاهی واژینوز باکتریایی هستند.

علل این بیماری‌ها می‌توانند ویروسی، باکتریایی یا انگلی باشند. رعایت اصول رابطه جنسی ایمن، انجام غربالگری‌های منظم در صورت داشتن عوامل خطر و آگاهی از علائم می‌تواند در پیشگیری از انتشار آنها مؤثر باشد. این مقاله به بررسی انواع عفونت‌های مقاربتی، روش‌های انتقال، شیوه‌های درمان و راه‌های پیشگیری خواهد پرداخت. فهرست رایج‌ترین عفونت‌های مقاربتی واژینوز باکتریایی (BV): رشد بیش‌ازحد برخی باکتری‌ها در واژن کلامیدیا: عفونت باکتریایی که می‌تواند به دستگاه تولیدمثل آسیب برساند تبخال تناسلی: زخم‌هایی که توسط ویروس هرپس سیمپلکس نوع ۱ (HSV-1) یا نوع ۲ (HSV-2) ایجاد می‌شوند سوزاک: عفونت باکتریایی که اندام تناسلی، مقعد و/یا گلو را درگیر می‌کند هپاتیت B: عفونت ویروسی کبد ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV): عفونت ویروسی که می‌تواند منجر به ایدز شود ویروس پاپیلوم انسانی (HPV): گروهی از ویروس‌های مرتبط که برخی از آنها منجر به زگیل تناسلی، سرطان یا سایر مشکلات سلامتی می‌شوند مایکوپلاسما ژنیتالیوم (Mgen): عفونت باکتریایی دهانه رحم، مجرای ادرار یا مقعد شپش ناحیه تناسلی (crabs): انگل‌های کوچکی که به مو و پوست اطراف اندام تناسلی و سایر بخش‌های بدن می‌چسبند سیفلیس: عفونت باکتریایی مرحله‌ای که در صورت عدم درمان می‌تواند به مشکلات جدی منجر شود تریشومونیازیس (trich): عفونت ناشی از یک انگل تک‌یاخته‌ای نحوه انتقال عفونت‌های مقاربتی عفونت‌های مقاربتی می‌توانند ویروسی، باکتریایی یا انگلی باشند و از فردی به فرد دیگر منتقل شوند.