HIV

مطلب برجسته رابطه جنسی مقعدی و خطر ابتلا به اچ‌آی‌وی: درک عوامل خطر و راهکارهای کاهش احتمال عفونت

نویسنده: واحد محتوای علمی rdiet.ir | تاریخ: ۱۸ آبان ۱۴۰۴

رابطه جنسی مقعدی محافظت نشده (دخول به رکتوم) خطر بسیار بالایی برای انتقال ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) که یک عفونت مقاربتی (STI) است، به همراه دارد. خطر ابتلا به HIV از طریق رابطه جنسی مقعدی به طور قابل توجهی بالاتر از رابطه جنسی واژینال است¹؛ این ریسک، به ویژه برای شریک مفعول (Receptive/Bottom) که آلت تناسلی در مقعد او قرار می‌گیرد، بیشتر از شریک فاعل (Insertive/Top) است. در این مقاله، دلایل افزایش این خطر و استراتژی‌های متعددی که برای کاهش احتمال انتقال HIV در طول رابطه جنسی مقعدی وجود دارد، مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرند. ۱. دلایل افزایش خطر انتقال اچ‌آی‌وی در رابطه جنسی مقعدی دلایل مستندی برای افزایش خطر ابتلا به HIV در رابطه جنسی مقعدی وجود...

ادامه مطلب

دوره پنجره آزمایش بیماری‌های مقاربتی چیست؟

اگر فردی به‌تازگی در معرض یک عفونت مقاربتی قرار گرفته باشد، منفی شدن آزمایش لزوماً به معنای نداشتن عفونت نیست. بعضی آزمایش‌ها برای شناسایی عفونت به زمان نیاز دارند و اگر آزمایش خیلی زود انجام شود، ممکن است نتیجه منفی کاذب باشد. به فاصله زمانی بین آلوده شدن فرد و زمانی که یک آزمایش بتواند عفونت را با دقت کافی شناسایی کند، دوره پنجره گفته می‌شود. این دوره برای همه عفونت‌های مقاربتی و همه روش‌های آزمایش یکسان نیست.

چرا آزمایش بلافاصله بعد از تماس دقیق نیست؟ پس از ورود عامل عفونی به بدن، مقدار آن معمولاً باید به حدی برسد که آزمایش بتواند آن را شناسایی کند. در آزمایش‌های دیگری، خود عامل عفونی مستقیماً بررسی نمی‌شود، بلکه پاسخ سیستم ایمنی، مانند تولید آنتی‌بادی، مورد بررسی قرار می‌گیرد. بنابراین مدت زمان لازم برای مثبت شدن آزمایش به چند عامل بستگی دارد: نوع عفونت نوع آزمایش چیزی که آزمایش شناسایی می‌کند مقدار عامل عفونی موجود در نمونه وضعیت سیستم ایمنی فرد سابقه مواجهه قبلی با همان عفونت یا عفونت مشابه به‌طور کلی، آزمایش‌هایی که مستقیماً عامل عفونی یا ماده ژنتیکی آن را شناسایی می‌کنند، ممکن است زودتر از آزمایش‌های مبتنی بر پاسخ ایمنی مثبت شوند.

زنانی که تمایلی به استفاده از کاندوم خارجی یا داخلی ندارند

زمانی که صحبت از ابزارهای ایمن‌سازی رابطه جنسی می‌شود، کاندوم‌های خارجی (مردانه) و داخلی (زنانه) اغلب به عنوان دو روش مؤثر برای جلوگیری از بارداری ناخواسته و انتقال بیماری‌های آمیزشی (STIs) شناخته می‌شوند. با وجود مزایای انکارناپذیر، این واقعیت وجود دارد که همه افراد علاقه‌ای به استفاده از این ابزارها ندارند و ترجیح می‌دهند از آن‌ها اجتناب کنند. اغلب تصور می‌شود که معمولاً شریک جنسی دارای آلت تناسلی مردانه نسبت به استفاده از کاندوم اکراه دارد، اما این یک تصور عمومی نادرست است. در واقعیت، زنان و افراد در سراسر طیف جنسیتی نیز ممکن است دلایل خاص خود را برای اجتناب از کاندوم داشته باشند.

¹ این دلایل می‌توانند ریشه‌های مختلفی داشته باشند که در نهایت منجر به ناراحتی یا عدم تمایل در استفاده از این موانع حفاظتی می‌شود. دلایل اجتناب از کاندوم توسط زنان تحقیقات و بررسی‌های انجام‌شده نشان می‌دهند که دلایل عدم استفاده از کاندوم در میان زنان می‌تواند بر اساس سن، نژاد و وضعیت رابطه متفاوت باشد. همچنین، عواملی چون انگ‌زنی اجتماعی در مورد استفاده از کاندوم و برداشت‌های غلط در مورد کارایی آن نیز در این تصمیم‌گیری مؤثر هستند. ² نگرش‌ها و باورهای خاصی نیز بر تصمیم یک زن برای استفاده مداوم از کاندوم تأثیر می‌گذارند.

خطر ابتلا به اچ‌آی‌وی از طریق رابطه جنسی واژینال

رابطه جنسی واژینال یکی از متداول‌ترین راه‌های انتقال ویروس HIV در میان شرکای جنسی است. این نوع رابطه، هرچند که در مقایسه با برخی روش‌های دیگر خطر کمتری دارد، همچنان سلامت هر دو طرف، چه زن و چه مرد، را در صورت عدم استفاده از کاندوم به خطر می‌اندازد. در این میان، زنان در معرض آسیب‌پذیری‌های بیشتری قرار دارند و احتمال ابتلای آن‌ها به HIV از طریق این روش دو برابر مردان است. توجه به این نکته مهم است که عوامل خطرآفرین متعددی وجود دارند که برخی از آن‌ها میان هر دو شریک جنسی مشترک بوده، در حالی که برخی دیگر مختص مردان یا زنان هستند.

این مقاله به بررسی دلایل خطرآفرین بودن رابطه جنسی واژینال برای انتقال HIV در مردان و زنان می‌پردازد و تفاوت‌های آناتومیک، هنجارهای فرهنگی و تأثیر داروهای درمانی را بر این میزان خطر توضیح می‌دهد. خطر بر اساس نوع فعالیت جنسی در ایالات متحده، در سال ۲۰۲۲، ۷ درصد از موارد جدید تشخیص HIV مربوط به مردان دگرجنس‌گرا و ۱۵ درصد مربوط به زنان دگرجنس‌گرا بوده است. با این حال، اکثریت مطلق موارد جدید ابتلا در مردانی رخ می‌دهد که با سایر مردان رابطه جنسی دارند (MSM). ¹ هنگام بحث در مورد خطر HIV، افراد اغلب انواع رابطه جنسی (واژینال، مقعدی و دهانی) را با هم مقایسه می‌کنند و همچنین به تفاوت بین رابطه جنسی مفعولی (شریک، آلت تناسلی را وارد می‌کند) و رابطه جنسی فاعلی (شما آلت تناسلی را وارد می‌کنید) توجه می‌کنند.