درمان ضد رتروویروسی (ART) از ترکیبی از داروها برای کاهش میزان HIV در بدن استفاده می کند. هنگامی که فردی آنها را به طور مداوم مصرف می کند، این داروها در محدود کردن تأثیر ویروس بسیار مؤثر هستند. اگرچه نابرابری بر اساس منطقه و جمعیت وجود دارد، پیشرفت در ART باعث شده است ممکن است برای بسیاری از افراد مبتلا به اچ آی وی طول عمری مشابه با افراد بدون HIV داشته باشند. ART به حفظ سلامت بدن کمک می کند و از پیشرفت علائم جلوگیری می کند. زمانی که فردی طبق دستور از این رژیم پیروی کند، از انتقال ویروس به دیگران نیز جلوگیری می کند. مراکز کنترل و حفاظت از بیماری (CDC) به همه افراد مبتلا به HIV توصیه می شود...
HIV
زنانی که تمایلی به استفاده از کاندوم خارجی یا داخلی ندارند
زمانی که صحبت از ابزارهای ایمنسازی رابطه جنسی میشود، کاندومهای خارجی (مردانه) و داخلی (زنانه) اغلب به عنوان دو روش مؤثر برای جلوگیری از بارداری ناخواسته و انتقال بیماریهای آمیزشی (STIs) شناخته میشوند. با وجود مزایای انکارناپذیر، این واقعیت وجود دارد که همه افراد علاقهای به استفاده از این ابزارها ندارند و ترجیح میدهند از آنها اجتناب کنند. اغلب تصور میشود که معمولاً شریک جنسی دارای آلت تناسلی مردانه نسبت به استفاده از کاندوم اکراه دارد، اما این یک تصور عمومی نادرست است. در واقعیت، زنان و افراد در سراسر طیف جنسیتی نیز ممکن است دلایل خاص خود را برای اجتناب از کاندوم داشته باشند.
¹ این دلایل میتوانند ریشههای مختلفی داشته باشند که در نهایت منجر به ناراحتی یا عدم تمایل در استفاده از این موانع حفاظتی میشود. دلایل اجتناب از کاندوم توسط زنان تحقیقات و بررسیهای انجامشده نشان میدهند که دلایل عدم استفاده از کاندوم در میان زنان میتواند بر اساس سن، نژاد و وضعیت رابطه متفاوت باشد. همچنین، عواملی چون انگزنی اجتماعی در مورد استفاده از کاندوم و برداشتهای غلط در مورد کارایی آن نیز در این تصمیمگیری مؤثر هستند. ² نگرشها و باورهای خاصی نیز بر تصمیم یک زن برای استفاده مداوم از کاندوم تأثیر میگذارند.
خطر ابتلا به اچآیوی از طریق رابطه جنسی واژینال
رابطه جنسی واژینال یکی از متداولترین راههای انتقال ویروس HIV در میان شرکای جنسی است. این نوع رابطه، هرچند که در مقایسه با برخی روشهای دیگر خطر کمتری دارد، همچنان سلامت هر دو طرف، چه زن و چه مرد، را در صورت عدم استفاده از کاندوم به خطر میاندازد. در این میان، زنان در معرض آسیبپذیریهای بیشتری قرار دارند و احتمال ابتلای آنها به HIV از طریق این روش دو برابر مردان است. توجه به این نکته مهم است که عوامل خطرآفرین متعددی وجود دارند که برخی از آنها میان هر دو شریک جنسی مشترک بوده، در حالی که برخی دیگر مختص مردان یا زنان هستند.
این مقاله به بررسی دلایل خطرآفرین بودن رابطه جنسی واژینال برای انتقال HIV در مردان و زنان میپردازد و تفاوتهای آناتومیک، هنجارهای فرهنگی و تأثیر داروهای درمانی را بر این میزان خطر توضیح میدهد. خطر بر اساس نوع فعالیت جنسی در ایالات متحده، در سال ۲۰۲۲، ۷ درصد از موارد جدید تشخیص HIV مربوط به مردان دگرجنسگرا و ۱۵ درصد مربوط به زنان دگرجنسگرا بوده است. با این حال، اکثریت مطلق موارد جدید ابتلا در مردانی رخ میدهد که با سایر مردان رابطه جنسی دارند (MSM). ¹ هنگام بحث در مورد خطر HIV، افراد اغلب انواع رابطه جنسی (واژینال، مقعدی و دهانی) را با هم مقایسه میکنند و همچنین به تفاوت بین رابطه جنسی مفعولی (شریک، آلت تناسلی را وارد میکند) و رابطه جنسی فاعلی (شما آلت تناسلی را وارد میکنید) توجه میکنند.
پنج چالش اصلی سالمندی در کنار ویروس HIV
با پیشرفتهای چشمگیری که در درمانهای اچآیوی حاصل شده است، امید به زندگی و کیفیت آن برای افراد مبتلا افزایش یافته است؛ به طوری که امروزه بیش از نیمی از افراد مبتلا در ایالات متحده بالای ۵۰ سال سن دارند. این موفقیت درمانی، که با توسعه درمان ضدویروسی بسیار فعال (ART) امکانپذیر شد، بقا را بهبود بخشیده و انتقال ویروس را نیز کاهش داده است. با این حال، همانطور که افراد مبتلا به HIV طول عمر بیشتری پیدا میکنند، با مجموعهای از چالشهای پزشکی، اجتماعی و اقتصادی روبهرو میشوند. این مشکلات شامل تأخیر در تشخیص، افزایش خطر ابتلا به بیماریهای تنفسی و سایر شرایط سلامتی، انزوای اجتماعی و مسائل مالی است.
افراد، محققان، متخصصان سلامت و نهادهای دولتی نقش مهمی در کمک به این گروه سنی برای داشتن زندگی موفق و پربار ایفا میکنند. ۱. تأخیر در تشخیص بیماری بزرگسالانی که در سنین بالاتر به ویروس HIV مبتلا میشوند، اغلب با تأخیر در تشخیص روبهرو هستند که این امر میتواند شروع درمان را به تعویق انداخته و خطر پیشرفت اچآیوی به مرحله ۳ (ایدز) را افزایش دهد. این مرحله زمانی رخ میدهد که سیستم ایمنی بدن به قدری آسیب دیده باشد که دیگر توانایی مبارزه با عفونتهای فرصتطلب را نداشته باشد.