افراد مبتلا به IgAN باید بر مصرف غذاهای کمسدیم، کمفسفر و کمپتاسیم تمرکز کنند. رژیم خاصی که منحصراً برای افراد مبتلا به IgAN طراحی شده باشد وجود ندارد، اما تمرکز بر یک رژیم غذایی کامل و کمسدیم میتواند به حفظ سلامت کلی کمک کند. مصرف غذاهای کمچربی اشباع، کمپروتئین، کمفسفر و کمپتاسیم ممکن است به کاهش یا کند کردن آسیب کلیه کمک کند. میوهها و سبزیجات سرشار از آنتیاکسیدان، غذاهای غنی از امگا-۳ و پروتئینهای کمچرب یا گیاهی نیز میتوانند به کاهش التهاب کلیه و حفظ سلامت کلیه کمک کنند. نفروپاتی IgA (IgAN)، که با نام بیماری برگر نیز شناخته میشود، یک بیماری خودایمنی است که در آن آنتیبادیها به رگهای خونی کوچک کلیه که خون را فیلتر میکنند آسیب...
IgA
نقش ژنتیک و وراثتپذیری در نفروپاتی IgA ، نوعی بیماری کلیوی
یک مشاور ژنتیک میتواند به تعیین خطر انتقال نفروپاتی IgA به شما کمک کند. بیشتر موارد نفروپاتی ایمونوگلوبولین A (IgA nephropathy یا IgAN) sporadic (یا idiopathic) هستند، که به معنای بروز تدریجی آن به دلایل نامشخص است. با این حال، تحقیقات نشان میدهند که عوامل ژنتیکی در حدود ۱۰ درصد موارد نقش دارند [۳]. عوامل محیطی و اپیژنتیکی نیز نقش قابلتوجهی ایفا میکنند.
شما میتوانید از مشاوره و آزمایش ژنتیکی برای درک خطر وراثت یا ابتلا به IgAN برای خود یا فرزندتان استفاده کنید. این فرآیند میتواند به تصمیمگیریهای آگاهانه در مورد سلامت خانوادگی کمک کند. نفروپاتی ایمونوگلوبولین A (IgAN)، که به بیماری برگر نیز معروف است، نوعی بیماری کلیوی است. این بیماری زمانی ایجاد میشود که آنتیبادی ایمونوگلوبولین A در کلیهها تجمع یابد.
تفاوت بین نفروپاتی IgA و واسکولیت IgA چیست؟
نفروپاتی IgA (بیماری برگر) و واسکولیت IgA (پورپورای هنوخ-شونلاین) دو بیماری خودایمنی مرتبط هستند که هر دو به آنتیبادی ایمونوگلوبولین A (IgA) وابستهاند. این مقاله تفاوتها، شباهتها و نکات مهم در مورد این دو بیماری را بررسی میکند. علائم نفروپاتی IgA در مقابل واسکولیت IgA نفروپاتی IgA عمدتاً کلیهها را تحت تأثیر قرار میدهد، در حالی که واسکولیت IgA میتواند علائم گستردهتری در بدن ایجاد کند [2, 3]. علائم واسکولیت IgA نفروپاتی IgA علائم کلیوی ادرار کفآلود، تیره یا صورتی؛ فشار خون بالا؛ تورم پاها ادرار کفآلود، تیره یا صورتی؛ فشار خون بالا؛ تورم پاها راش پوستی اغلب روی پاها و باسن خیر درد شکمی درد شکمی، گاهی شدید، همراه با خونریزی رودهای یا مدفوع تیره/خونی خیر درد مفصلی بله، بهویژه در زانوها و مچ پاها خیر علائم مغزی سردرد یا تشنج (نادر) خیر علائم ریوی تنگی نفس (نادر) خیر تفاوتها نفروپاتی IgA و واسکولیت IgA از نظر اندامهای درگیر، رویکرد درمانی، نحوه بروز علائم و گروههای سنی متفاوتاند.
اندامهای درگیر نفروپاتی IgA: تنها کلیهها را تحت تأثیر قرار میدهد و به بیماری یا آسیب کلیوی اشاره دارد [2]. واسکولیت IgA: التهاب رگهای خونی کوچک در پوست، دستگاه گوارش، مفاصل و گاهی کلیهها را درگیر میکند. ممکن است تنها یک یا ترکیبی از این اندامها درگیر شوند [4]. رویکرد درمانی واسکولیت IgA: در افرادی که علائم کلیوی ندارند، درمان شامل مایعات وریدی برای هیدراتاسیون، داروهای ضددرد و مراقبت از ضایعات پوستی است [3].
آنچه باید درباره گزینههای درمانی پروتئینوری مداوم در نفروپاتی IgA بدانید
کاهش پروتئینوری (وجود پروتئین در ادرار) یک اصل اساسی در درمان نفروپاتی IgA (IgAN) محسوب میشود. داروهای تثبیتشده، تغییرات تغذیهای، و درمانهای نوظهور، راههای جدیدی برای حفظ عملکرد کلیه در بیماران فراهم میکنند. نفروپاتی IgA یک بیماری خودایمنی است که طی آن رسوبات آنتیبادیهای ایمونوگلوبولین A (IgA) در کلیهها تجمع مییابند. این رسوبات به مویرگهای ظریف کلیه به نام گلومرولها آسیب میزنند.
در نتیجه، گلومرولها قادر به فیلتر کردن صحیح خون نیستند و باعث نشت پروتئین و خون به ادرار میشوند. وجود پروتئین در ادرار (پروتئینوری) بهطور مستقیم با پیشرفت تدریجی از دست رفتن عملکرد کلیه مرتبط است. بنابراین، هدف درمانی در IgAN کاهش سطح پروتئین در ادرار است. داروهای فشار خون و تغییرات رژیم غذایی از اجزای مهم درمان این بیماری هستند، و درمانهای نوین نیز افقهای جدیدی برای پیشگیری از آسیب کلیه ایجاد کردهاند.
