مفهوم مرگ مغزی و اعلام آن
مرگ مغزی به این معناست که فرد از نظر قانونی مرده تلقی میشود و هیچ شانسی برای بهبودی نخواهد داشت. پیش از آنکه فردی دچار مرگ مغزی اعلام شود، پزشکان باید آزمایشهای خاصی مانند بررسی رفلکسها و تنفس را انجام دهند تا از قطعیت تشخیص اطمینان حاصل کنند. مرگ مغزی یک تعریف بالینی و حقوقی از فوت است¹. فردی که دچار مرگ مغزی شده باشد، ممکن است همچنان علائمی از حیات مانند گرمای پوست، ضربان قلب و بالا و پایین رفتن قفسه سینه با کمک دستگاه تهویه را نشان دهد.
با این حال، حتی اگر فرد از نظر ظاهری زنده به نظر برسد، مغز به طور قابل توجهی آسیب دیده و بهبودی به هیچ وجه امکانپذیر نیست. عدم پاسخ به محرکها یکی از معیارهایی است که ارائهدهندگان مراقبتهای بهداشتی هنگام اعلام مرگ مغزی از آن استفاده میکنند. برخی دیگر از این معیارها شامل عدم وجود رفلکسها و ناتوانی در تنفس بدون کمک دستگاه ونتیلاتور است. این مقاله به بحث درباره مرگ مغزی، چیستی آن و نحوه تشخیص آن توسط ارائهدهندگان مراقبتهای بهداشتی میپردازد.
