تغذیه و رژیم درمانی در سندرم روده تحریک پذیر؛ رژیم FODMAP
پیش از پرداختن به رژیم FODMAD ، در تغذیه و رژیم درمانی در سندرم روده تحریک پذیر یا IBS به توضيح نقش احتمالی غذاها در مدیریت و درمان علائم، می پردازیم. به کارگیری مداخلات تغذیه ای برای IBS باید شامل رویکردی مرحله ای، از ساده تا پیچیده باشد. گام های اول در طی مشاوره تغذیه ای باید موارد زیر را در برداشته باشد:1- بازنگری داروهای مصرفی حاضر برای IBS و سایر داروها ۲- بازنگری نشانه های گوارشی یعنی طول مدت، شدت و دفعات تکرار ۳- بررسی وضعیت تغذیه ای و غذایی مصرفی 4- بازنگری در مورد مکمل های مصرفی مثل ویتامین ها، مواد معدنی، چربی ها، پره و پروبیوتیک ها و ترکیبات گیاهی 5- بازنگری استفاده از درمانهای روان تنی 6-بازنگری غذاهای که ممکن است علائم و نشانه های IBS را بدتر و وخیم تر نمایند و اجتناب از مصرف آنهامحدویتهای غذایی در سندرم روده تحریک پذیرشواهد علمی کمی مبنی بر محدود کردن غذاهای خاص موجود هستند. وعده های غذایی حجیم و بعضی از انواع مشخص غذاها از قبیل مقادیر زیاد چربی در رژیم غذایی، کافئین، لاكتوز، فروکتوز، سوربیتول و الكل به صورت اندک و ضعیف تحمل می شوند.
که این وضعیت خصوصاً در افراد مبتلا به IBS با الگوی غالب اسهال و با الگوی ترکیبی (از اسهال و یبوست) نیز صدق می کند. مطالعات اخیر نشان داده اند که در حقیقت، بعضی از غذاهای حاوی کربوهیدرات و از جمله کربوهیدرات های به شدت تخمير شونده در حضور باکتری های روده، نشانه های IBS را وخیم تری کنند (1). فیبربیشتر مطالعات مربوط به فیبر و عوامل حجیم کننده در جمعیت مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر نقاط ضعف قابل توجهی داشته اند (2). درمان یبوست ترکیبی از فیبر محلول و نامحلول است با این حال افزایش مقدار فیبر نامحلول در رژیم غذایی و خصوصاً در بيماران بدون یبوست ممکن است که بصورت واقعی نشانه های سندرم روده تحریک پذیر را وخیم تر نماید.
