تمرینات فیزیوتراپی می تواند به افراد مبتلا به اسپوندیلیت انکیلوزان کمک کند تا در هنگام نشستن یا ایستادن حالت ایستاده خود را حفظ کنند. اسپوندیلیت آنکیلوزان با ترکیبی از دارو، ورزش، فیزیوتراپی و گاهی اوقات جراحی درمان می شود. طبق مقاله ای که در  Advances in Pharmacological Sciences منتشر شده است ، داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) معمولاً اولین درمان دارویی ارائه شده برای اسپوندیلیت آنکیلوزان هستند. یک دسته از داروها به نام مسدودکننده‌های آلفا فاکتور نکروز تومور (TNF) نیز می‌توانند برای اسپوندیلیت آنکیلوزان بسیار مؤثر باشند، مانند نوع دیگری از داروها به نام مهارکننده‌های IL-17، که مانند مسدودکننده‌های آلفا TNF (با جلوگیری از التهابی که منجر می‌شود، کار می‌کنند).

به علائم). اگر این داروها مؤثر نباشند، ممکن است دسته ای از داروها به نام مهارکننده های ژانوس کیناز (JAK) تجویز شوند. در برخی موارد، پزشکان ممکن است داروهای دیگری را تجویز کنند که به طور مشابه برای کاهش التهاب عمل می کنند، اما هنوز به طور خاص برای اسپوندیلیت آنکیلوزان تایید نشده اند. اهداف درمان اسپوندیلیت آنکیلوزان کاهش التهاب با امید به کاهش آسیب بافتی ناشی از التهاب، بهبود عملکرد فیزیکی و کاهش درد و سایر علائم بیماری است.