چای کیسه‌ای به‌دلیل سرعت و سهولت استفاده، انتخاب روزمره بسیاری از افراد است؛ اما جنس کیسه می‌تواند بر میزان ذرات ریز آزادشده هنگام دم‌کردن تأثیر بگذارد. برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که کیسه‌های حاوی پلاستیک ممکن است مقادیر زیادی میکروپلاستیک و نانوپلاستیک وارد آب چای کنند. بااین‌حال، یک نکته مهم را باید در نظر داشت: شناسایی میکروپلاستیک‌ها در چای به‌معنای اثبات آسیب آن به انسان در مقادیر معمول مصرف نیست. هنوز مشخص نیست میزان مواجهه ناشی از نوشیدن چای کیسه‌ای چه سهمی در خطرات احتمالی سلامت دارد.

در این مقاله، شواهد موجود را بررسی می‌کنیم و راهکارهایی عملی برای کاهش مواجهه با این ذرات ارائه می‌دهیم. آیا چای کیسه‌ای می‌تواند میکروپلاستیک آزاد کند؟ بله. برخی کیسه‌های چای از پلی‌پروپیلن یا ترکیبی از الیاف کاغذی و مواد پلاستیکی ساخته می‌شوند.

جویدن غذا فقط مقدمه‌ای برای بلعیدن نیست؛ بلکه نخستین مرحله مهم در فرایند گوارش است. هنگام جویدن، غذا به قطعات کوچک‌تر تبدیل می‌شود و با بزاق ترکیب می‌شود تا بلع آن آسان‌تر شود و مراحل بعدی هضم بهتر انجام شوند. از طرف دیگر، سرعت غذا خوردن می‌تواند بر احساس سیری و مقدار غذایی که در یک وعده مصرف می‌کنیم تأثیر بگذارد. بنابراین، برای بهبود عادات غذایی، بهتر است به‌جای تمرکز بر تعداد دقیق دفعات جویدن، به اندازه لقمه‌ها، بافت غذا و سرعت غذا خوردن توجه کنیم.

هر لقمه را چند بار باید بجویم؟ برای جویدن غذا، عدد ثابتی که برای همه افراد و همه انواع غذا مناسب باشد، وجود ندارد. تعداد دفعات لازم به بافت غذا، میزان سفتی آن، وضعیت دندان‌ها و توانایی جویدن فرد بستگی دارد. برای مثال، جویدن یک تکه گوشت سفت معمولاً به زمان بیشتری نسبت به مصرف ماست یا غذای نرم نیاز دارد.

آیا برای سلامت متابولیک فقط مقدار کالری دریافتی اهمیت دارد یا زمان مصرف آن هم می‌تواند تفاوت ایجاد کند؟ پژوهش‌ها نشان می‌دهند که توزیع انرژی دریافتی در طول روز احتمالاً بر اشتها، کنترل وزن، قند خون و برخی شاخص‌های متابولیک اثر می‌گذارد. بر اساس شواهد موجود، دریافت بخش بیشتری از کالری در ساعات ابتدایی روز و کاهش سهم وعده‌های سنگین در ساعات پایانی شب می‌تواند برای بسیاری از افراد مفید باشد. البته این موضوع به معنای بی‌اهمیت بودن مجموع کالری دریافتی نیست؛ مقدار انرژی، کیفیت رژیم غذایی، فعالیت بدنی و پایبندی بلندمدت همچنان نقش اساسی دارند.

۱. مصرف زودتر غذا ممکن است به هضم و تنظیم اشتها کمک کند بدن در طول شبانه‌روز از نظر ترشح هورمون‌ها، پاسخ به غذا و مصرف انرژی تغییر می‌کند. در بسیاری از افراد، تحمل گلوکز و حساسیت به انسولین در ساعات ابتدایی روز بهتر از ساعات پایانی شب است. مصرف وعده‌های بزرگ در اواخر شب ممکن است با گرسنگی بیشتر در ساعات بعدی، تغییر الگوی دریافت غذا و اختلال در تنظیم انرژی همراه باشد.