وقتی صحبت از چربی خون می‌شود، معمولاً تمرکز اصلی روی کلسترول بالا و به‌ویژه LDL است؛ اما HDL یا همان «کلسترول خوب» نیز بخشی از ارزیابی وضعیت قلب و عروق است. با این حال، پایین بودن HDL همیشه نتیجه انتخاب‌های غذایی یا سبک زندگی نیست و ژنتیک، بعضی بیماری‌ها و حتی برخی داروها نیز می‌توانند در آن نقش داشته باشند. نکته مهم‌تر این است که امروزه HDL را نمی‌توان فقط با یک عدد آزمایشگاهی تفسیر کرد. مقدار HDL مهم است، اما عملکرد و کیفیت ذرات HDL نیز اهمیت دارد و در افراد در معرض خطر بیماری‌های قلبی، تمرکز اصلی درمان معمولاً بر کاهش LDL و سایر عوامل خطر قلبی-عروقی است.

۱. ژنتیک می‌تواند نقش مهمی داشته باشد ژنتیک یکی از عوامل اصلی تعیین‌کننده سطح پایه HDL در افراد است. برآوردها نشان می‌دهند که حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد تفاوت سطح پایه HDL میان افراد می‌تواند با عوامل ژنتیکی مرتبط باشد. در موارد بسیار نادر، برخی اختلالات ارثی باعث پایین بودن شدید HDL می‌شوند.

ساعت خوردن شام ممکن است بیشتر از چیزی که تصور می‌کنیم با ریتم شبانه‌روزی بدن ارتباط داشته باشد. فشارخون، عملکرد کلیه‌ها، متابولیسم و حتی نحوه پردازش غذا در طول شبانه‌روز تغییر می‌کنند و زمان مصرف غذا نیز می‌تواند بخشی از این ریتم را تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، شواهد فعلی نشان نمی‌دهند که صرفاً دیر خوردن شام باعث ابتلا به فشارخون بالا می‌شود. کیفیت رژیم غذایی، مقدار نمک، وزن بدن، فعالیت بدنی، استرس، خواب و مصرف الکل همچنان عوامل مهم‌تری هستند.

آیا شام دیرهنگام فشارخون را بالا می‌برد؟ برخی مطالعات نشان داده‌اند افرادی که معمولاً دیرتر غذا می‌خورند، بیشتر با فشارخون بالا و برخی عوامل خطر قلبی‌عروقی مواجه هستند. اما این یافته به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که دیر غذا خوردن علت افزایش فشارخون است. افرادی که عادت به خوردن شام در ساعات پایانی شب دارند، ممکن است هم‌زمان رژیم غذایی نامناسب‌تر، استرس بیشتر، خواب کمتر یا مصرف الکل بیشتری داشته باشند.