تفاوت عفونت قارچی و عفونت مجاری ادراری

اگر افراد معتقدند که به هر یک از انواع عفونت مبتلا هستند، باید به دنبال مراقبت های پزشکی حرفه ای باشند. در این مقاله، تفاوت‌های بین عفونت‌های مخمری و عفونت‌های دستگاه ادراری (UTIs)، از جمله علائم، مدت، علل، تشخیص، درمان و پیشگیری را مورد بحث قرار می‌دهیم. علائم عفونت های مخمری و عفونت های ادراری علائم مشخصی را ایجاد می کنند که بر قسمت های مختلف بدن تأثیر می گذارد. عفونت های مخمری معمولاً باعث درد و خارش اندام تناسلی و ترشح غلیظ و کشک مانند می شود.

عفونت های ادراری به طور خاص دستگاه ادراری تحتانی را که شامل مجرای ادرار و مثانه است، تحت تاثیر قرار می دهد. بدون درمان، عفونت ادراری می‌تواند به کلیه‌ها سرایت کند و باعث علائم شدیدتر و عوارض احتمالی شود. علائم عفونت قارچی علائم UTI درد هنگام ادرار کردن یا رابطه جنسی درد یا احساس سوزش هنگام ادرار کردن سوزش، خارش و تورم واژن و فرج میل مکرر به ادرار کردن ترشحات غلیظ و سفید رنگ واژن که بو ندارند درد یا حساسیت در قسمت تحتانی شکم، پشت یا پهلوها ادرار کدر یا تغییر رنگ که می تواند حاوی خون باشد ادراری که بوی قوی دارد در موارد شدید، عفونت ادراری می‌تواند باعث تب، لرز، حالت تهوع و استفراغ شود. مدت زمان طول مدت هر دو عفونت به دو عامل بستگی دارد: شدت عفونت و انتخاب درمان.

کتون در ادرار: علل و آزمایشات

کتون ها چیست؟ کتون ها زمانی تولید می شوند که بدن برای تامین انرژی، چربی می سوزاند. به طور معمول، بدن شما انرژی مورد نیاز خود را از کربوهیدرات در رژیم غذایی شما دریافت می کند. اما اگر رژیم غذایی شما حاوی کربوهیدرات کافی برای تامین قند (گلوکز) بدن برای انرژی نباشد یا اگر بدن شما نتواند از قند خون (گلوکز) به درستی استفاده کند، چربی های ذخیره شده تجزیه می شوند و کتون ها ساخته می شوند.

کتون ها معمولاً در کبد تشکیل می شوند و تجزیه می شوند به طوری که مقادیر بسیار کمی کتون در ادرار ظاهر می شوند. با این حال، زمانی که کربوهیدرات ها در دسترس نیستند (مثلاً در گرسنگی) یا نمی توان از آنها به عنوان منبع انرژی استفاده کرد (مثلاً در دیابت)، چربی منبع اصلی انرژی می شود و مقادیر زیادی کتون ساخته می شود. بنابراین، سطوح بالاتر کتون های ادرار نشان می دهد که بدن از چربی به عنوان منبع اصلی انرژی استفاده می کند. سطوح بالای کتون در بدن شما می تواند باعث درد شکم (شکم)، احساس بیماری (تهوع)، بیماری (استفراغ) و اسهال شود.

چرا ادرار در دوران بارداری بوی آمونیاک می دهد؟

در بیشتر موارد، بوی غیر معمول آمونیاک مانند واژن در دوران بارداری به دلیل تغییر در ادرار ایجاد می شود. این می تواند به دلیل عوامل سبک زندگی مانند ترجیحات غذایی، کم آبی بدن و استفاده از مکمل ها باشد. آنچه که یک فرد در دوران بارداری می خورد و می نوشد می تواند بر بوی ادرار او تأثیر بگذارد. گاهی اوقات، پس از استفاده از سرویس بهداشتی، مقدار کمی ادرار در قسمت بیرونی واژن باقی می ماند و باعث می شود که بوی ادرار به خود بگیرد.

برخی از عفونت‌ها، مانند  عفونت‌های دستگاه ادراری  (UTIs) و  عفونت‌های  مقاربتی (STIs) نیز می‌توانند باعث ایجاد بوی عجیب یا ناخوشایند در واژن شوند. علل دلایل مختلفی وجود دارد که واژن ممکن است بوی آمونیاک داشته باشد، از جمله: 1. افزایش حساسیت بینی برخی از زنان باردار به برخی بوها حتی به مقدار کمی حساس تر هستند. این حس بویایی افزایش یافته هیپراسمی نامیده می شود.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←