سنگ های کلیوی (نفرولیتیازیس) چه هستند

سنگ کلیه چیست؟ l چگونگی تشکیل سنگ کلیه l  انواع سنگ های کلسیمی l ارتباط چاقی، دیابت، یائسگی، عمل چاقی با سنگ کلیه l علل و ترکیب سنگ های کلیوی l در صورت بروز سنگ کلیه بایستی چه مواردی ارزیابی شوند؟   سنگ کلیه سنگ کلیه یا نفرولیتیاز یا یکی از مشکلات بهداشتی قابل ملاحظه است. میزان شیوع سنگهای کلیوی بر اساس داده ها حدود 9 درصد است.

این اختلال با بیشتر بین دهه های چهارم و پنجم عمر مشخص می شود و از میزان عود بالایی نیز برخوردار است. خطر بروز سنگ کلیه در خانواده های دارای سابقه سنگ کلیه دو برابر است، به طوری که اغلب اوقات بستگان درجه اول کسانی که کلیه سنگ ساز دارند نیز به سنگ کلیه مبتلا هستند. افزایش میزان وقوع چاقی، دیابت و سندرم متابولیک منجر به بیشتر شدن میزان سنگ کلیه شده است. اگر چه قبلا تصور می شد که سنگ کلیه عمدتاً و به طور برجسته در جنس مرد به وجود می آید، ولی میزان شیوع آن در زنان به سرعت در حال افزایش است، به طوری که نسبت مرد به زن در حال تغییر می باشد.

تغذیه و رژیم درمانی در سنگ کلیه

در این مقاله به نقش تغذیه و رژیم درمانی در سنگ کلیه از جنبه های زیر می پردازیم. سرفصل های این مقاله شامل: اهمیت حجم مایع و ادرار در سنگ های کلیوی l اثرات مایعات گوناگون بر سنگ کلیوی l پروتئین حیوانی  l اگزالات l پتاسیم  l منیزیم  l فسفات  l سدیم  l سیترات  l فروکتوز  l ویتامین ها l امگا 3  l   تغذیه ورژیم درمانی در خطر عود سنگهای ادراری (کلیوی) بطور خلاصه با افزایش کلسیم و اگزالات ادراری، افزایش و با افزایش سیترات و حجم ادرار، کاهش می یابد. در صورت افزایش کلسیم و اگزالات ادراری، خطر تشکیل سنگ کلیه وجود دارد (1). از آنجا که ترکیب ادرار بر اساس تغییرات محیطی و رژیم غذایی به صورت روزانه تغییر می یابد، دو نمونه ادرار ۲۴ ساعته و مبتنی بر یک رژیم غذایی معمول، یکی در طول هفته و دیگری در پایان هفته لازم می باشد.

سپس درمان تغذیه ای پزشکی ویژه (MNT) نیز بر اساس ارزیابی های متابولیکی جامع صورت می گیرد، مشاوره تغذیه ای و پایش متابولیکی می توانند به طور کلی مؤثر واقع شوند. با عبور و حرکت سنگ بیمار، باید معین ساخت که سنگ جدید است یا اینکه از قبل وجود داشته است و بر همین اساس دستورات درمانی لازم اتخاذ می شوند. تأثيرات درمان تغذیه ای و رژیم درمانی در سنگ کلیه باید به واسطه ی ارزیابی نمونه های ادراری ۲۴ ساعته بعدی مورد پایش قرار گیرند. به واسطه همین ارزیابی‌ها، متخصص تغذیه و بیمار اثر تغییرات رژیمی را مورد سنجش قرار می‌دهند.

چرا ادرار من بوی آمونیاک می دهد؟

چرا ادرار من بوی آمونیاک می دهد؟

ادرار معمولاً بوی شدیدی ندارد، اما ممکن است فرد گاهی متوجه بوی آمونیاک شود. علل احتمالی عبارتند از برخی غذاها، مصرف مکمل، عفونت دستگاه ادراری، مشکل کبد یا کلیه یا کم آبی بدن. ادرار مواد زائد مایع بدن است. این توسط کلیه ها ساخته می شود که سموم را از خون تصفیه می کنند.

ادرار عمدتاً حاوی آب، نمک، اوره و اسید اوریک است. اوره به شکل عرق از طریق بدن دفع می شود، در حالی که اسید اوریک نتیجه متابولیسم ادرار است. تغییرات در بو و رنگ ادرار بینشی را در مورد سلامت، رژیم غذایی و انتخاب های سبک زندگی فرد ارائه می دهد. این انتخاب ها ممکن است به بوی آمونیاک کمک کنند، اما تنها علت نیستند.

📋 رژیم تخصصی