از دست دادن حافظه، که شامل فراموشی اطلاعات در مدت کوتاه است، می‌تواند ناشی از شرایط جسمی یا روانی باشد. برخی از این علل با تغییر سبک زندگی قابل پیشگیری یا درمان هستند، در حالی که برخی دیگر نیاز به مداخلات پزشکی دارند. در ادامه، هر علت به‌طور کامل و با جزئیات علمی بیشتری بررسی می‌شود تا دید عمیق‌تری از این مشکل به دست آورید. ۱.

مشکلات تیروئید غده تیروئید، واقع در جلوی گردن، هورمون‌هایی تولید می‌کند که برای رشد مغز و حفظ حافظه حیاتی هستند. زمانی که این غده بیش از حد هورمون ترشح کند (پرکاری تیروئید) یا کمتر از حد نیاز تولید کند (کم‌کاری تیروئید)، تمرکز و حافظه تحت تأثیر قرار گرفته و پدیده‌ای شبیه به مه‌ذهنی ایجاد می‌شود. این تغییرات می‌توانند مسیرهای عصبی مرتبط با یادگیری و پردازش اطلاعات را دچار اختلال کنند. ۲.

انجام برخی عادات سالم در زندگی روزمره می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل و آلزایمر را کاهش دهد. این بیماری‌ها معمولاً به‌دلیل ترکیبی از عوامل ژنتیکی، سلامت قلب و عروق، و سبک زندگی ایجاد می‌شوند و تغییر در این عوامل می‌تواند اثرات پیشگیرانه‌ای داشته باشد. ۱. فعالیت بدنی ورزش منظم به‌طور قابل‌توجهی با کاهش خطر ابتلا به آلزایمر مرتبط است و مطالعات علمی این موضوع را تأیید کرده‌اند.

نتایج کنفرانس بین‌المللی آلزایمر ۲۰۲۵ نشان داده که حتی در افراد با ژن‌های مستعد آلزایمر، فعالیت بدنی به‌ویژه پیاده‌روی می‌تواند از زوال شناختی پیشگیری کند. ورزش‌های مناسب شامل فعالیت‌هایی هستند که بدن را به حرکت وادارند و لذت‌بخش باشند. برخی از گزینه‌های مفید عبارتند از: پیاده‌روی تمرینات مقاومتی مانند وزنه‌برداری رقص دویدن آرام شنا یوگا و تمرینات تعادل ورزش‌هایی مانند تنیس، بسکتبال، فوتبال و پیکل‌بال افزایش تدریجی شدت فعالیت برای ایمنی و تناسب بدن ضروری است و با تمرین منظم، استقامت و توان عضلانی بهبود می‌یابد. همچنین پرهیز از سبک زندگی کم‌تحرک در هر سنی اهمیت دارد، زیرا نشستن طولانی‌مدت خطر مشکلات شناختی و متابولیک را افزایش می‌دهد.

۷ دارو که ممکن است به کند شدن یا کنترل علائم زوال عقل و آلزایمر کمک کنند زوال عقل (Dementia) به مجموعه‌ای از اختلالات پیشرونده مغزی گفته می‌شود که بر عملکرد حافظه، تفکر، قضاوت، رفتار و زبان تأثیر می‌گذارند. بیماری آلزایمر شایع‌ترین نوع زوال عقل است و معمولاً با کاهش تدریجی توانایی شناختی و عملکردی همراه است. انتخاب بهترین دارو برای زوال عقل به عواملی مانند تحمل بیمار نسبت به عوارض جانبی، سابقه مصرف داروهای خاص، وجود علائم رفتاری، و شدت بیماری بستگی دارد. با وجود اینکه درمان قطعی برای آلزایمر وجود ندارد، برخی داروها می‌توانند روند پیشرفت علائم را کند کرده و کیفیت زندگی بیماران را بهبود بخشند.

این داروها بر مسیرهای شیمیایی مغز اثر گذاشته و تعادل ناقل‌های عصبی را تا حدی بازمی‌گردانند. ۱. مهارکننده‌های استیل‌کولین‌استراز (Acetylcholinesterase Inhibitors) این گروه دارویی شامل داروهایی مانند دونپزیل، ریواستیگمین، گالانتامین و زونویل (بنزگالانتامین) است که همگی توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان آلزایمر تأیید شده‌اند. مکانیسم اصلی این داروها، مهار آنزیم استیل‌کولین‌استراز و جلوگیری از تجزیه استیل‌کولین است؛ ماده‌ای که در آلزایمر سطح آن کاهش یافته و نقش مهمی در ارتباط بین سلول‌های عصبی دارد.