تنفس دیافراگمی: نحوه انجام، فواید و تمرینات

تنفس دیافراگمی: نحوه انجام، فواید و تمرینات

تنفس دیافراگمی، که همچنین به‌عنوان تنفس شکمی نیز شناخته می‌شود، می‌تواند به کاهش استرس و پایین آوردن فشار خون کمک کند. برای تمرین تنفس دیافراگمی، به پشت دراز بکشید، یک دست را روی شکم خود قرار دهید، و عمیق نفس بکشید و بازدم کنید به‌طوری که فقط شکم شما بالا بیاید. دیافراگم یک ماهیچه است که در پایین ریه‌های شما قرار دارد و به شما کمک می‌کند نفس عمیق بکشید. در هنگام دم طبیعی، دیافراگم منقبض شده و به سمت پایین حرکت می‌کند.

در هنگام بازدم طبیعی، دیافراگم شل شده و به سمت بالا در حفره قفسه سینه حرکت می‌کند. تنفس دیافراگمی—که همچنین به‌عنوان «تنفس شکمی» شناخته می‌شود—یک تکنیک است که میزان اکسیژنی که از ریه‌های شما وارد خون می‌شود را با هر نفس بهبود می‌دهد. تنفس دیافراگمی پاسخ استرسی بدن شما را کاهش داده و باعث می‌شود احساس آرامش بیشتری داشته باشید. تصویر: زنی که با دست‌هایش روی سینه و شکم نفس می‌کشد.

برونشکتازی: علل، مدیریت و موارد دیگر rdiet.ir

برونشکتازی: علل، مدیریت و موارد دیگر

  برونشکتازی یک بیماری ریوی است که در آن مجاری هوایی ریه‌ها، شامل برونشی‌ها و برونشیول‌ها، به‌طور دائمی گشاد می‌شوند و با مخاط پر می‌شوند. این بیماری می‌تواند ناشی از بیماری‌هایی مانند سل یا اختلالات مادرزادی مانند فیبروز کیستیک باشد و باعث سرفه، خس‌خس سینه و عفونت‌های مکرر ریوی می‌شود. برونشکتازی به‌عنوان یکی از بیماری‌های انسدادی ریه، همراه با آسم و بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) طبقه‌بندی می‌شود. عوامل خطر متعددی می‌توانند فرد را مستعد برونشکتازی کنند، از جمله سیگار کشیدن و عفونت‌های مکرر ریه.

تشخیص این بیماری معمولاً نیازمند چندین آزمایش، از جمله تصویربرداری و تست عملکرد ریوی است. افراد مبتلا به برونشکتازی می‌توانند از درمان‌های پزشکی متنوعی بهره‌مند شوند، از جمله آنتی‌بیوتیک‌ها، برونکودیلاتورها و فیزیوتراپی قفسه سینه. شیوع برونشکتازی در بزرگسالان بسته به منطقه جغرافیایی بین ۱ نفر در ۱۰۰۰ تا ۱ نفر در ۲۵۰،۰۰۰ نفر است. این بیماری در زنان شایع‌تر بوده و خطر آن با افزایش سن افزایش می‌یابد.

آیا نبولایزرها برای COPD و آسم بهتر از اسپری‌های استنشاقی هستند؟ rdiet.ir

آیا نبولایزرها برای COPD و آسم بهتر از اسپری‌های استنشاقی هستند؟

نبولایزرها اغلب در بیمارستان‌ها استفاده می‌شوند زیرا استفاده از آن‌ها آسان است و می‌توانند مه (میست) داروهای مختلف را از طریق ماسک استنشاق کرد. اینهلرها سریع‌اثر، کوچک و قابل حمل هستند، اما نیاز به تکنیک صحیح برای استفاده دارند. با تمرین، اینهلرها می‌توانند به اندازه نبولایزرها مؤثر باشند. هر دو دستگاه دارو را مستقیماً به ریه‌ها منتقل می‌کنند.

اگر در مورد دستگاه‌های خود یا تکنیک‌های استفاده از آن‌ها سؤالی دارید، با ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود مشورت کنید. اینهلرها و نبولایزرها دستگاه‌هایی هستند که دارو را مستقیماً به ریه‌ها می‌رسانند. تفاوت بین این دو دستگاه در نحوه تحویل دارو است. یک اینهلر بر فشار تکیه دارد، در حالی که نبولایزر دارو را به صورت میست ریز آزاد می‌کند.

📋 رژیم تخصصی