برونشکتازی یک بیماری ریوی است که در آن مجاری هوایی ریه‌ها، شامل برونشی‌ها و برونشیول‌ها، به‌طور دائمی گشاد می‌شوند و با مخاط پر می‌شوند. این بیماری می‌تواند ناشی از بیماری‌هایی مانند سل یا اختلالات مادرزادی مانند فیبروز کیستیک باشد و باعث سرفه، خس‌خس سینه و عفونت‌های مکرر ریوی می‌شود. برونشکتازی به‌عنوان یکی از بیماری‌های انسدادی ریه، همراه با آسم و بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) طبقه‌بندی می‌شود. عوامل خطر متعددی می‌توانند فرد را مستعد برونشکتازی کنند، از جمله سیگار کشیدن و عفونت‌های مکرر ریه.

تشخیص این بیماری معمولاً نیازمند چندین آزمایش، از جمله تصویربرداری و تست عملکرد ریوی است. افراد مبتلا به برونشکتازی می‌توانند از درمان‌های پزشکی متنوعی بهره‌مند شوند، از جمله آنتی‌بیوتیک‌ها، برونکودیلاتورها و فیزیوتراپی قفسه سینه. شیوع برونشکتازی در بزرگسالان بسته به منطقه جغرافیایی بین ۱ نفر در ۱۰۰۰ تا ۱ نفر در ۲۵۰،۰۰۰ نفر است. این بیماری در زنان شایع‌تر بوده و خطر آن با افزایش سن افزایش می‌یابد.