آگتایرو (Augtyro) با نام ژنریک رپوترکتینیب (repotrectinib)، یک داروی خوراکی جدید و با نام تجاری است که برای درمان انواع خاصی از تومورها و همچنین سرطان ریه سلول غیرکوچک (non-small cell lung cancer) تجویز می‌شود. این دارو، همانند بسیاری از داروهای دیگر، می‌تواند عوارض جانبی متعددی را در بیماران ایجاد کند که شامل مواردی چون سرگیجه، تغییر حس چشایی و خستگی مفرط می‌شود. در صورت تشدید یا غیرقابل تحمل شدن این عوارض جانبی، مشورت فوری با پزشک یا داروساز ضروری است. متوقف کردن مصرف آگتایرو بدون مشورت قبلی با پزشک به هیچ وجه توصیه نمی‌شود، زیرا قطع ناگهانی دارو می‌تواند عواقب نامطلوبی به دنبال داشته باشد.

پزشک یا داروساز می‌تواند راهکارهایی را برای مدیریت بهتر این عوارض جانبی یا در صورت لزوم، گزینه‌های درمانی جایگزین را برای بیمار بررسی کنند. درک صحیح از عوارض احتمالی و نحوه مدیریت آن‌ها، بخشی جدایی‌ناپذیر از فرآیند درمان با این داروی هدفمند است. عوارض جانبی رایج‌تر آگتایرو آگتایرو می‌تواند باعث بروز برخی عوارض جانبی شود که برخی از آن‌ها نسبت به بقیه شیوع بیشتری دارند. این عوارض اغلب ماهیتی موقتی دارند و ممکن است تنها چند روز تا چند هفته طول بکشند و سپس برطرف شوند.

پردنیزولون (Prednisolone) یک داروی کورتیکواستروئیدی ژنریک است که به دلیل خواص ضدالتهابی و سرکوب‌کنندگی سیستم ایمنی، کاربرد گسترده‌ای در درمان انواع مختلفی از بیماری‌ها دارد. این دارو برای مدیریت شرایطی مانند آرتروز، بیماری‌های تنفسی، اختلالات هورمونی و برخی بیماری‌های دستگاه گوارش در بزرگسالان و کودکان تجویز می‌شود. تعیین دوز مناسب این دارو یک عامل حیاتی در موفقیت درمان است. پردنیزولون در اشکال خوراکی مختلفی از جمله قرص و محلول در دسترس قرار دارد که هر کدام با غلظت‌ها و دوزهای متفاوتی عرضه می‌شوند.

دوز مورد نیاز می‌تواند بین ۵ تا ۶۰ میلی‌گرم (mg) در روز متغیر باشد و کاملاً به نوع و شدت بیماری زمینه‌ای بستگی دارد. هدف اصلی پزشکان همواره تجویز پایین‌ترین دوز مؤثر است تا ضمن کنترل علائم، خطر عوارض جانبی احتمالی به حداقل برسد. اشکال و قدرت‌های دارویی پردنیزولون به صورت اشکال دارویی خوراکی در دسترس است و در این مقاله، تنها به بررسی قرص و محلول خوراکی آن پرداخته می‌شود. اگرچه این دارو به صورت قطره چشمی نیز موجود است، اما استفاده از آن در این مطلب پوشش داده نشده است.