مطالعات نشان می‌دهد که مکمل‌های روغن ماهی بیشتر از اینکه باعث افزایش مستقیم قدرت یا سرعت شوند، در بهبود ریکاوری پس از تمرین نقش دارند. این اثر به‌ویژه در کاهش درد عضلانی و التهاب پس از تمرینات شدید بیشتر دیده می‌شود. از نظر علمی، اسیدهای چرب امگا ۳ موجود در روغن ماهی می‌توانند پاسخ التهابی بدن به آسیب عضلانی را تعدیل کنند و همین موضوع باعث کاهش درد تأخیری عضلات پس از تمرین می‌شود. اثر محدود بر افزایش عملکرد ورزشی شواهد موجود درباره تأثیر روغن ماهی بر افزایش عملکرد ورزشی چندان قوی نیست و نتایج مطالعات نیز یکدست نیستند.

برخی تحقیقات بهبودهای جزئی در ظرفیت هوازی و عملکرد قلبی-عروقی را نشان داده‌اند، اما این تغییرات معمولاً به بهبود قابل توجه در نتایج ورزشی تبدیل نمی‌شوند. از دیدگاه فیزیولوژیک، امگا ۳ ممکن است کارایی استفاده بدن از اکسیژن را بهبود دهد، اما این اثر به‌تنهایی برای افزایش چشمگیر عملکرد ورزشی کافی نیست. نقش مهم‌تر در ریکاوری عضلات بیشترین شواهد علمی مربوط به اثر روغن ماهی در کاهش درد عضلانی و بهبود ریکاوری پس از تمرین است. این اثر به‌خصوص در تمرینات قدرتی سنگین یا حرکات اکسنتریک بیشتر دیده می‌شود.

کوآنزیم کیوتن برای افزایش انرژی بهتر عمل می‌کند شواهد علمی نشان می‌دهد که کوآنزیم کیوتن می‌تواند در افزایش سطح انرژی و کاهش احساس خستگی در بزرگسالان سالم و همچنین افرادی که دچار بیماری‌های مرتبط با خستگی هستند مؤثر باشد. این اثر به‌ویژه در شرایطی مانند نارسایی قلبی یا فیبرومیالژیا بیشتر مشاهده شده است. از نظر فیزیولوژیک، کوآنزیم کیوتن در تولید انرژی سلولی نقش مستقیم دارد و به تبدیل مواد غذایی به آدنوزین تری‌فسفات کمک می‌کند؛ مولکولی که منبع اصلی انرژی در سلول‌های بدن است. کاهش سطح این ترکیب در بدن می‌تواند منجر به افت انرژی و خستگی مزمن شود.

نقش ویتامین سی در افزایش استقامت بدن ویتامین سی نیز می‌تواند در کاهش خستگی و بهبود انرژی نقش داشته باشد، اما اثر آن بیشتر در افرادی دیده می‌شود که دچار کمبود این ویتامین هستند. در این افراد، مصرف مکمل می‌تواند به بهبود تمرکز و عملکرد ذهنی نیز کمک کند. از نظر بیوشیمی، ویتامین سی در تولید کارنیتین نقش دارد؛ ماده‌ای که به انتقال اسیدهای چرب به میتوکندری کمک می‌کند و در تولید انرژی سلولی اهمیت دارد. کمبود این ویتامین می‌تواند باعث ضعف عضلانی، خستگی و کاهش تمرکز شود.