پوشش انگشتی (Finger Cot)، که با نام‌های کاندوم انگشتی یا دستکش انگشتی نیز شناخته می‌شود، یک پوشش انعطاف‌پذیر لوله‌ای شکل است که روی انگشت قرار می‌گیرد و کاربردهای متفاوتی دارد. این ابزار معمولاً برای خشک نگه داشتن زخم‌ها استفاده می‌شود، اما می‌تواند به عنوان محافظ برای رابطه جنسی ایمن‌تر نیز مورد استفاده قرار گیرد؛ این محافظت زمانی اهمیت پیدا می‌کند که فرد قصد انگشت کردن یا انجام ماساژ مقعدی برای شریک جنسی خود را داشته باشد. پوشش‌های انگشتی را می‌توان از داروخانه‌ها یا فروشگاه‌های بزرگ خریداری کرد و اغلب از لاتکس ساخته می‌شوند، اما برای افرادی که به لاتکس حساسیت دارند، انواع نیتریل نیز موجود است؛ حتی می‌توان با بریدن یک انگشت از دستکش لاتکس یا نیتریل، پوشش انگشتی شخصی ساخت. در این مقاله نحوه استفاده از پوشش‌های انگشتی برای رابطه جنسی ایمن‌تر و نکات مثبت و منفی این روش بررسی می‌شود.

همچنین دستورالعمل‌های گام به گام برای استفاده صحیح از پوشش‌های انگشتی جهت جلوگیری از انتقال عفونت‌های مقاربتی (STIs) ارائه خواهد شد. چرا از پوشش انگشتی استفاده کنیم؟ پوشش انگشتی می‌تواند یک شکل مؤثر از محافظت مانع‌شونده در برابر عفونت‌های مقاربتی باشد، مشابه روش استفاده از کاندوم خارجی، کاندوم داخلی یا سد دندانی (Dental Dam). اگرچه پوست انگشت نسبت به غشاهای مخاطی واژن، مقعد یا آلت تناسلی نفوذپذیری کمتری دارد، اما همچنان در برابر STIهایی که از طریق تماس پوست به پوست منتقل می‌شوند، آسیب‌پذیر است¹.

بر اساس یک مطالعه در سال ۲۰۲۱ درباره تعداد دفعات رابطه جنسی در زوج‌ها، یافته‌ها نشان می‌دهد که این عمل معمولاً هفته‌ای یک بار یا کمتر رخ می‌دهد¹. این آمارها تا حد زیادی به نحوه تعریف زوج (از جمله شرکای همجنس) و حتی نحوه تعریف رابطه جنسی (مثلاً اینکه خودارضایی در حال افزایش است اما رابطه جنسی زوجی نه) بستگی دارد. عواملی مانند سن، استرس، مدت زمان رابطه و میل جنسی (لیبیدو) افراد، بر تعداد دفعات رابطه جنسی تأثیر می‌گذارند. باید در نظر داشت که رابطه جنسی می‌تواند پیوندهای عاطفی را تقویت کرده و استرس را کاهش دهد، اما مهم‌تر از تعداد دفعات، ارتباط، رضایت و صمیمیت عاطفی است².

میانگین طبیعی دفعات رابطه جنسی بر اساس سن یک نظرسنجی که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، نشان داد که میانگین فراوانی فعالیت جنسی بر اساس گروه‌های سنی به شرح زیر است: بزرگسالان ۱۸ تا ۲۴ سال: حدود ۳۷ درصد از مردان و ۵۲ درصد از زنان حداقل هفته‌ای یک بار رابطه جنسی دارند⁴. بزرگسالان ۲۵ تا ۳۴ سال: حدود ۵۰ درصد از مردان و ۵۴ درصد از زنان حداقل هفته‌ای یک بار رابطه جنسی دارند⁴. بزرگسالان ۳۵ تا ۴۴ سال: حدود ۵۰ درصد از مردان و ۵۳ درصد از زنان حداقل هفته‌ای یک بار رابطه جنسی دارند⁴. بر اساس نظرسنجی دیگری که بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۴ انجام شد، بیشترین کاهش در دفعات رابطه جنسی در افراد در دهه ۵۰ زندگی مشاهده می‌شود⁵.