گیر کردن تامپون می‌تواند نگران‌کننده باشد، اما جای نگرانی نیست؛ تامپون در داخل بدن شما گم نمی‌شود. می‌توانید با دنبال کردن چند مرحله ساده، آن را به‌طور ایمن در خانه خارج کنید. با این حال، مهم است بدانید که چه زمانی برای کمک گرفتن باید به متخصص زنان مراجعه کنید. تامپون ممکن است به بالای واژن رفته باشد، اما نمی‌تواند از دهانه رحم (Cervix) فراتر برود (دهانه بسیار کوچک رحم)¹.

چرا بند تامپون دیده نمی‌شود؟ واژن یک مجرای بسته و بسیار الاستیک است که حدود ۱۰ سانتی‌متر طول و ۵ سانتی‌متر عرض دارد و می‌تواند به‌اندازه کافی باز شود تا نوزاد هنگام زایمان از آن عبور کند¹. اکثر تامپون‌ها کمی کمتر از ۵ سانتی‌متر طول دارند و معمولاً با کشیدن آرام بند متصل به آن خارج می‌شوند. با این حال، ممکن است تامپون به بالای واژن یا پشت آن حرکت کند که در این صورت، ممکن است بند آن قابل مشاهده نباشد.

اگر علائم ناراحت‌کننده دوره پیش از یائسگی (پر‌یائسگی) و یائسگی را تجربه می‌کنید، طیف وسیعی از درمان‌های هورمونی و غیرهورمونی در دسترس شما قرار دارد. با این حال، ممکن است نسبت به مصرف هورمون‌ها محتاط باشید یا به دلیل شرایط زمینه‌ای سلامتی، مایل یا قادر به استفاده از هیچ نوع دارویی نباشید و به دنبال گزینه‌های جایگزین باشید. به همین منظور، دانشمندان در حال بررسی استراتژی‌های غیردارویی هستند که زنان میانسال می‌توانند از آن‌ها برای مدیریت مشکلاتی مانند گُرگرفتگی، اضطراب و بی‌خوابی استفاده کنند. در همین راستا، دو مطالعه جدید، شواهدی را برای حمایت از مزایای دو تکنیک خودمدیریتی ارائه می‌دهند: خودارضایی و خود هیپنوتیزم.

دکتر لورن استریچر، استاد بالینی زنان و زایمان در دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورث‌وسترن در شیکاگو، اظهار می‌دارد که این راهکارها در واقع برای زنانی در نظر گرفته شده‌اند که از هورمون درمانی واهمه دارند یا تمایلی به استفاده از دارو ندارند. در ادامه، داده‌های به‌دست‌آمده از این تحقیقات و نظرات متخصصان بهداشت و درمان ارائه شده است. یافته‌های منحصربه‌فرد مطالعه خودارضایی برای مطالعه‌ای که در مجله یائسگی منتشر شد، محققان از بیش از ۱۰۰۰ زن در محدوده سنی ۴۰ تا ۶۵ سال در مورد تجربه یائسگی و نحوه مدیریت علائمشان نظرسنجی کردند¹. حدود ۱۴ درصد از زنانی که در دوره پر‌یائسگی (مرحله پیش از یائسگی) قرار داشتند، اعلام کردند که به طور منظم اقدام به خودارضایی می‌کنند تا علائم خود را مدیریت نمایند.

کیست‌های نابوتین برجستگی‌های خوش‌خیمی هستند که بر روی دهانه رحم (سرویکس) ایجاد می‌شوند و مملو از مخاط شفاف، زرد روشن یا کهربایی رنگ هستند. برخی افراد ممکن است تنها یک کیست نابوتین داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است به چندین کیست مبتلا شوند. این کیست‌ها پس از زایمان یا یائسگی در افراد مشاهده می‌شوند و عموماً حالتی طبیعی محسوب می‌شوند که معمولاً هیچ‌گونه علائمی ایجاد نمی‌کنند. متخصصان مراقبت‌های بهداشتی گاهی اوقات این کیست‌ها را با نام‌های دیگری همچون فولیکول‌های نابوتین، کیست‌های گنجانده شده اپیتلیالی، یا کیست‌های احتباسی مخاطی نیز می‌شناسند.

ماهیت این کیست‌ها خوش‌خیم است، به این معنا که سرطانی نیستند و خطری ندارند. با این حال، تشخیص دقیق آن‌ها اهمیت زیادی دارد تا با سایر ناهنجاری‌های دهانه رحم که ممکن است جدی‌تر باشند، اشتباه گرفته نشوند و فرآیند درمان به درستی هدایت شود. علل و عوامل خطر غدد نابوتین (Nabothian glands) در سطح داخلی دهانه رحم قرار دارند و وظیفه ترشح مخاط را بر عهده دارند. در صورتی که سلول‌های پوستی در دهانه رحم روی این غدد را بپوشانند، می‌توانند باعث انسداد مسیر ترشح مخاط شوند و مانع خروج آن گردند.