فلور واژن (Vaginal Flora) به مجموعه‌ای از باکتری‌های سالم گفته می‌شود که به پیشگیری از عفونت‌های واژینال کمک می‌کنند. حفظ یک تعادل pH مناسب برای محافظت از این فلور حیاتی است. اجتناب از انجام دوش واژینال و پیروی از یک رژیم غذایی متنوع و مغذی می‌تواند به دستیابی و حفظ این تعادل کمک کند. فلور واژن به اکوسیستم میکروبی از گونه‌های مختلف باکتریایی اشاره دارد که در واژن وجود دارند.

این باکتری‌ها به حفظ محیط ایده‌آل برای سلامت واژن کمک می‌کنند. حفظ pH ایده‌آل و تقویت لاکتوباسیلوس‌ها (Lactobacilli) — که نوعی از باکتری‌های مفید هستند — در سلامت زنان بسیار ضروری است. این مقاله، تعادل ظریف باکتری‌ها در واژن، اهمیت آن برای سلامتی فرد و اقداماتی که می‌توان برای حفظ یا ترمیم این فلور انجام داد را مورد بحث قرار می‌دهد. فلور واژن چیست؟

فرج (Vulva) بخش خارجی دستگاه تناسلی زنان است. تحریک در ناحیه فرج می‌تواند منجر به علائمی مانند سوزش پوست، ناراحتی، و درد شود. دلایل بروز این حالت متنوع است و می‌تواند شامل مواردی مانند درماتیت تماسی و عفونت‌های قارچی باشد. چندین علت بالقوه برای تحریک فرج وجود دارد که شامل طیفی از شرایط خوش‌خیم، مانند درماتیت تماسی، تا موارد جدی‌تر پزشکی می‌شود.

فرد ممکن است بتواند با استفاده از روش‌های خانگی، تحریک فرج خود را تسکین دهد. با این حال، اگر تحریک از بین نرود یا وضعیت بدتر شود، باید حتماً برای تشخیص دقیق با پزشک متخصص صحبت کند. این مقاله هفت علت احتمالی تحریک فرج را به همراه علائم و روش‌های درمانی مربوط به هر یک، مورد بررسی قرار می‌دهد. ۱.

اولین شمارش واقعی و دقیق از رشته‌های عصبی موجود در کلیتوریس انسان نشان می‌دهد که تعداد آن‌ها بیش از ۱۰,۰۰۰ رشته است. این رقم به طور قابل توجهی بیشتر از تخمین‌هایی است که پیش از این مطرح می‌شدند و به درک بهتر دلیل حساسیت بالای این اندام کمک می‌کند. ابطال فرضیه‌های قدیمی با شمارش واقعی اعصاب محققان همواره می‌دانستند که کلیتوریس دارای شبکه عصبی گسترده‌ای است. اعصاب ساختارهایی طناب‌مانند هستند که از رشته‌های عصبی (یا آکسون‌ها) تشکیل شده‌اند و وظیفه هدایت سیگنال‌ها بین مغز، نخاع و سایر بخش‌های بدن را بر عهده دارند.

با این حال، تعداد دقیق رشته‌های عصبی در کلیتوریس انسان هرگز به طور رسمی اندازه‌گیری نشده بود. ادعایی که تا کنون بیشترین استناد را داشت، وجود «۸,۰۰۰ پایانه عصبی» در کلیتوریس بود. جالب است بدانید که این رقم از یک مطالعه قدیمی که در سال ۱۹۷۶ بر روی گاوها انجام شده و در کتابی با عنوان کلیتوریس ذکر شده بود، نشأت می‌گرفت. برای اصلاح این اطلاعات مهم و البته قدیمی، تیمی از محققان به رهبری دانشگاه بهداشت و علوم اورگان (OHSU)، مطالعه‌ای را برای اندازه‌گیری تعداد رشته‌های عصبی موجود در عصب پشتی کلیتوریس (Dorsal Nerve of the Clitoris) انجام دادند.