حساسیت به سولفیت، یا به عبارت دقیق‌تر، حساسیت نسبت به سولفیت‌ها، واکنشی غیرطبیعی به سولفیت‌هایی است که به‌طور طبیعی در برخی غذاها یافت می‌شوند و همچنین به عنوان نگهدارنده‌ها و افزودنی‌ها در برخی محصولات استفاده می‌شوند. بیشتر واکنش‌های ناشی از سولفیت‌ها را می‌توان با آنتی‌هیستامین‌های بدون نسخه درمان کرد؛ اما در موارد نادر، ممکن است برای درمان حمله آسم از آلبوترول استفاده شود یا برای درمان آنافیلاکسی نیاز به اپی‌نفرین باشد. سولفیت‌ها به عنوان ترکیبات شیمیایی هم به‌صورت طبیعی در برخی مواد غذایی وجود دارند و هم به شکل صنعتی برای استفاده در نگهداری غذا یا تقویت طعم تولید می‌شوند. حتی در برخی داروهای تزریقی نیز از سولفیت‌ها به عنوان نگهدارنده استفاده می‌شود که این موضوع اهمیت شناخت حساسیت به این ترکیبات را بیشتر می‌کند.

غذاها و داروهای حاوی سولفیت واکنش به سولفیت‌ها با آلرژی به سولفا تفاوت دارد و این دو حساسیت کاملاً از نظر ساختاری و مکانیسم ایمنی متفاوت هستند. آلرژی به سولفا مربوط به سولفونامیدها (داروهای سولفا) است، در حالی که واکنش به سولفیت‌ها به ترکیبات سولفیتی موجود در غذاهایی مانند شراب و ملاس مربوط می‌شود و این دو هیچ ارتباطی به هم ندارند. 1 سولفیت‌ها ترکیباتی شیمیایی هستند که هم به صورت طبیعی در برخی مواد غذایی وجود دارند و هم به طور مصنوعی تولید شده و به عنوان نگهدارنده یا تقویت‌کننده طعم در صنایع غذایی به کار می‌روند. این ترکیبات حتی در داروهای تزریقی نیز به عنوان نگهدارنده استفاده می‌شوند که می‌تواند برای افراد حساس به سولفیت‌ها مشکل‌ساز باشد.