حتی مقدار کمی پیاده‌روی می‌تواند از آلزایمر محافظت کند

حتی مقدار کمی پیاده‌روی می‌تواند از آلزایمر محافظت کند

مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که پیاده‌روی روزانه بین ۳,۰۰۰ تا ۷,۵۰۰ قدم می‌تواند کاهش شناختی زودهنگام را در بزرگسالان در معرض خطر آلزایمر تا ۳ تا ۷ سال به تأخیر بیندازد¹. این یافته‌ها تأکید می‌کنند که فعالیت بدنی کوچک و منظم می‌تواند سلامت مغز را بهبود بخشد، به‌ویژه در افرادی که پیش‌تر سبک زندگی کم‌تحرکی داشته‌اند. چند قدم در روز برای محافظت از مغز کافی است؟ محققان داده‌های سلامت حدود ۳۰۰ بزرگسال بین ۵۰ تا ۹۰ سال را که اسکن‌های مغزی آنها نشان‌دهنده نشانه‌های زیستی اولیه آلزایمر بود، بررسی کردند.

در ابتدای مطالعه، شرکت‌کنندگان برای ۴ تا ۷ روز از پدومتر استفاده کردند تا میزان گام‌های روزانه‌شان ثبت شود. در آن زمان هیچ‌یک از افراد علائم اختلال شناختی نداشتند¹. در طول پیگیری تا ۱۴ سال، شرکت‌کنندگان به‌طور دوره‌ای از طریق آزمایش‌های شناختی ارزیابی شدند و همچنین تصویربرداری مغزی انجام شد تا میزان پروتئین‌های بتا-آمیلوئید و تاو، که با پیشرفت آلزایمر مرتبط هستند، بررسی شود. نتایج نشان داد افرادی که در ابتدای مطالعه سطح بالایی از بتا-آمیلوئید داشتند، در صورت داشتن فعالیت بدنی بیشتر، کاهش شناختی کمتری تجربه کردند.

بهترین حرکات کششی برای دوندگان و روش‌های پیشگیری از آسیب‌های ناشی از دویدن

دویدن یا جاکینگ عضلات بسیاری از بدن به‌ویژه عضلات پاها، کمر و کف پا را درگیر می‌کند. اگر پس از دویدن حرکات کششی انجام نشود، این عضلات دچار سفتی و درد می‌شوند و این وضعیت می‌تواند پیشرفت ورزشی فرد را محدود کند. انجام حرکات کششی پس از دویدن، زمانی که عضلات هنوز گرم هستند، به کاهش تنش، بهبود انعطاف‌پذیری و کاهش احتمال آسیب کمک می‌کند. هنگام انجام حرکات کششی، تنفس آرام و عمیق اهمیت دارد، زیرا باعث شل‌شدن عضلات و افزایش کارایی کشش می‌شود.

این حرکات نباید موجب درد شوند و اگر فرد هنگام انجام هر حرکت احساس درد شدید داشته باشد، باید آن حرکت را متوقف کرده یا نسخه ملایم‌تری از آن را انجام دهد. 1. کشش در آغوش گرفتن زانو (Knee Hug) این حرکت به کشش عضلات کمر و آزاد شدن فشار در ناحیه ستون فقرات کمک می‌کند. همچنین می‌تواند به‌عنوان بخشی از گرم‌کردن در ورزش‌هایی مانند دو و فوتبال مفید باشد.

پیلاتس مت در برابر پیلاتس رفرمر: کدام‌یک برای شما مناسب‌تر است؟

پیلاتس مت در برابر پیلاتس رفرمر: کدام‌یک برای شما مناسب‌تر است؟

پیلاتس، روشی برای هماهنگی ذهن و بدن است که در دههٔ ۱۹۲۰ توسط مربی آلمانی جوزف پیلاتس توسعه یافت و ابتدا برای توانبخشی افراد در اردوگاه‌های زندان جنگ جهانی اول کاربرد داشت. این روش بعدها برای تقویت و آموزش رقصنده‌ها در نیویورک گسترش یافت و اکنون به اشکال مختلفی از جمله پیلاتس مت و پیلاتس رفرمر اجرا می‌شود. در ادامه، تفاوت‌ها، مزایا، خطرات احتمالی و نحوهٔ انتخاب نوع مناسب برای هر فرد به‌تفصیل بررسی می‌شود. تفاوت‌های کلیدی پیلاتس مت و پیلاتس رفرمر هر دو بر شش اصل بنیادین پیلاتس متمرکزند که شامل تمرکز، کنترل، تنفس، مرکزگرایی، جریان و دقت است.

رعایت این اصول کمک می‌کند تا قدرت، تعادل، انعطاف‌پذیری و تحرک بدنی بهبود یابد و اجرای حرکات با کیفیت بالاتر انجام شود. در ادامه، تفاوت‌های عملی در اجرای هر نوع و تأثیر آن‌ها بر اهداف تمرینی شرح داده شده است. تمرکز کنترل تنفس مرکزی‌سازی جریان دقت هر یک از این اصول پایه‌ای به شیوهٔ متفاوتی در پیلاتس مت و رفرمر قابل تأکید هستند و انتخاب نوع تمرین می‌تواند به تقویت برخی اصول نسبت به سایرین کمک کند. در ادامه، ویژگی‌های اجرایی هر نوع و پیامدهای آنها برای تمرین‌کننده بیان می‌شود.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←