در گذشته‌ای نه‌چندان دور، به افرادی که دچار فیبریلاسیون دهلیزی (AFib) بودند یا در معرض خطر آن قرار داشتند، اغلب توصیه می‌شد که مصرف قهوه را کاهش دهند یا به طور کامل کنار بگذارند. این توصیه بر این باور سنتی استوار بود که کافئین موجود در نوشیدنی صبحگاهی، به عنوان یک محرک، بر سیستم عصبی سمپاتیک اثر می‌گذارد و می‌تواند ضربان قلب را سریع کرده و فشار خون را بالا ببرد. چنین اثراتی این گمان را تقویت می‌کرد که قهوه ممکن است خطر ابتلا به AFib را که شایع‌ترین نوع آریتمی قلبی است، افزایش دهد. با این حال، یک کارآزمایی بالینی جدید این باور رایج پزشکی را به چالش کشیده است.

نتایج این پژوهش نشان داد بزرگسالانی که به فیبریلاسیون دهلیزی مبتلا هستند و به صورت روزانه قهوه مصرف می‌کنند، در مقایسه با افرادی که قهوه نمی‌نوشند، خطر عود آریتمی در آن‌ها به طور قابل توجهی پایین‌تر است. این یافته‌ها حاکی از آن است که مصرف متعادل قهوه ممکن است حتی اثرات محافظتی برای قلب در برابر آریتمی داشته باشد. نتایج کارآزمایی بالینی DECAF کارآزمایی بالینی تصادفی و کنترل‌شده‌ای با عنوان DECAF (کاهش کافئین)، که نتایج آن در ۹ نوامبر در مجله JAMA منتشر شد، نشان می‌دهد که قهوه نه تنها ممکن است باعث حملات AFib نشود، بلکه حتی می‌تواند تکرار آن‌ها را کاهش دهد. در این مطالعه، محققان دریافتند که در میان ۲۰۰ فرد بزرگسال با تشخیص AFib، آن‌هایی که روزانه قهوه می‌نوشیدند، در یک دوره شش‌ماهه، عود کمتری از این بیماری را تجربه کردند.

قهوه یکی از محبوب‌ترین نوشیدنی‌ها در جهان است و تحقیقات نشان داده‌اند که مصرف ۱ تا ۲ فنجان در روز برای بیشتر افراد ایمن است و حتی مزایای سلامتی نیز دارد¹. با این حال، قهوه می‌تواند باعث افزایش کوتاه‌مدت فشار خون شود. بنابراین، افرادی که به تازگی فشار خون بالا تشخیص داده شده‌اند ممکن است نگران مصرف آن باشند. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که مصرف معتدل قهوه برای بیشتر افراد با فشار خون کنترل‌شده یا کمی بالاتر، ایمن است و مصرف منظم قهوه باعث ایجاد تحمل بدن نسبت به اثرات کوتاه‌مدت کافئین بر فشار خون می‌شود²³⁴.

راهنمای ۲۰۲۵ انجمن قلب آمریکا نیز محدودیت مشخصی برای قهوه تعیین نکرده است و معتقد است مصرف معتدل برای بزرگسالان سالم بی‌خطر است⁵. میزان ایمن قهوه تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف ۱ تا ۳ فنجان قهوه در روز برای افرادی که فشار خون کنترل‌شده دارند، مناسب است. با این حال، باید توجه داشت که میزان کافئین بسته به روش دم‌آوری متفاوت است و مجموع کافئین مصرفی از تمام منابع مانند چای، نوشابه و نوشیدنی‌های انرژی‌زا باید در نظر گرفته شود. نکات مهم هنگام نوشیدن قهوه: محتویات اضافی: شکر، شربت‌ها و شیر پرچرب می‌توانند باعث افزایش وزن و مشکلات متابولیکی شوند و اثر کافئین بر فشار خون را تشدید کنند.

کافئین می‌تواند تا ۱۰ ساعت در بدن باقی بماند و بالاترین سطح آن بین ۱۵ دقیقه تا دو ساعت پس از مصرف مشاهده می‌شود. مدت زمان دقیق اثر کافئین به نوع نوشیدنی، میزان مصرف و ویژگی‌های فردی بستگی دارد و برای کاهش اثرات منفی، توصیه می‌شود میزان کافئین روزانه کمتر از ۴۰۰ میلی‌گرم باشد. مدت زمان ماندگاری یک فنجان قهوه در بدن کافئین به سرعت در بدن جذب می‌شود و معمولاً طی ۴۵ دقیقه وارد جریان خون می‌شود. سطح پیک کافئین بسته به جذب و واکنش فردی بین ۱۵ دقیقه تا دو ساعت متغیر است.

نیمه‌عمر کافئین در افراد سالم حدود پنج ساعت است، به این معنا که پس از این مدت حدود ۵۰٪ کافئین مصرف شده از بدن دفع می‌شود¹. عوامل متعددی می‌توانند سرعت متابولیسم کافئین را تحت تأثیر قرار دهند؛ از جمله سن، جنسیت، وضعیت بارداری، چاقی و مصرف دخانیات. همچنین حساسیت افراد به کافئین متفاوت است که ناشی از تفاوت‌های ژنتیکی در آنزیم‌های کبدی مسئول شکستن کافئین است²³⁴. نوشیدنی‌هایی با بیشترین میزان کافئین میزان کافئین در نوشیدنی‌های محبوب متفاوت است و دوزهای بالاتر کافئین زمان بیشتری برای متابولیزه شدن نیاز دارند.