بیماری دیابت خود به تنهایی یک شرایط پرفشار برای مدیریت تلقی می‌شود و استرس می‌تواند کنترل قند خون را دشوارتر از حالت عادی سازد. کورتیزول، هورمونی که بدن در پاسخ به استرس ترشح می‌کند، نقش مستقیمی در افزایش سطح قند خون ایفا می‌نماید. این شرایط می‌تواند به یک چرخه معیوب منجر شود که در آن اضطراب یا استرس باعث افزایش قند خون شده و این افزایش به نوبه خود، اضطراب و استرس بیشتری را به دنبال دارد. بنابراین، تلاش‌هایی که برای کاهش استرس در زندگی انجام می‌شوند، دارای مزایای دوگانه هستند و می‌توانند علاوه بر ایجاد یک زندگی آرام‌تر، به حفظ سطح قند خون در محدوده هدف نیز کمک کنند.

کورتیزول و قند خون کورتیزول یک هورمون استروئیدی است که توسط غدد فوق کلیوی در واکنش به استرس ترشح می‌شود¹. این هورمون علاوه بر تنظیم پاسخ بدن به استرس، در مدیریت قند خون، فشار خون، سوخت و ساز بدن (متابولیسم)، التهاب و تولید حافظه نیز نقش اساسی دارد. گرچه کورتیزول اغلب به دلیل ارتباطش با استرس مزمن بدنام می‌شود، اما بدن برای عملکرد صحیح به این هورمون حیاتی نیازمند است. دکتر جان بوس، مدیر مرکز دیابت دانشگاه کارولینای شمالی، بیان می‌کند که وجود کورتیزول برای ادامه حیات ضروری است.